Empagliflozinin sıçanlarda doksorubisin ile oluşturulan kardiyomiyopati üzerine etkisi

Empagliflozin, kardiyovasküler ölümleri ve kalp yetersizliğine bağlı hastaneye yatışları azaltan bir SGLT-2 inhibitörüdür. Bu çalışmada, empagliflozinin doksorubisine bağlı kardiyotoksisiteye karşı olası koruyucu etkilerini değerlendirmeyi amaçladık. Diyabetik olmayan Sprague-Dawley sıçanlar bu çalışmada rastgele dört gruba ayrıldı. Kontrol grubuna intraperitoneal (I.P.) ve orogastrik (O.G.) yol ile serum fizyolojik (SF) (1 ml) verildi, EMPA grubuna O.G. yol ile 10 mg/kg/gün empagliflozin, I.P. olarak SF verildi, DOX grubuna IP yol ile kümülatif 18 mg / kg vücut ağırlığı / 6 gün doksorubisin, O.G. yol ile SF verildi. DOX + EMPA grubuna 14 gün boyunca aynı dozlarda doksorubisin ve empagliflozin uygulandı. 15. günde anestezi altında ekokardiyografik ve elektrokardiyografik incelemeler yapıldı. Biyokimyasal parametreleri değerlendirmek için kan örnekleri alındı ve histopatolojik bulguları değerlendirmek için kalp dokuları eksize edildi. DOX grubunda kontrol grubuna göre sol ventrikül sistolik (P <0,05) ve diyastolik çapları (P <0,01), QTc intervali (P <0,001), karyololiz ve karyoreksis oranı (P <0,001) ve infiltratif hücre proliferasyonu (P <0,001) önemli ölçüde daha yüksek bulunurken sol ventrikül ejeksiyon fraksiyonu, fraksiyonel kısalması ve normal hücre morfolojisi ise daha düşük (P <0,001) saptandı. DOX + EMPA grubunda; Dox grubuna göre sol ventrikül diyastolik çapları (P <0,05) ve sistolik (P <0,01) çapları, QTc intervali (P <0,001), karyolizis ve karyoreksis oranları (P <0,001) ve infiltratif hücre proliferasyonu anlamlı olarak daha düşüktü (P <0,01); normal hücre morfolojisi ve sol ventrikül ejeksiyon fraksiyonu DOX grubuna göre anlamlı olarak daha yüksekti (P <0,001). Biyokimyasal sonuçlar gruplar arasında benzerdi. Sonuç olarak; bu çalışma empagliflozinin doksorubisine bağlı olarak gelişen QTc uzamasını, sol ventrikül dilatasyonunu, sol ventrikül sistolik fonksiyonun bozukluğunu, infiltratif hücre proliferasyonunu ve nekrozu önemli ölçüde iyileştirdiğini göstermiştir. Mevcut çalışmada elde edilen veriler, empagliflozinin koruyucu etkisinin, natriüretik veya antioksidan etkilerden çok mitokondriyal biyogenezdeki artış ve sarkoplazmik retikulum dejenerasyonunun önlenmesinden kaynaklandığını göstermektedir.