Endometriotik ve insan meme kanseri hücre hatlarında farklı tedavi ajanlarının ferroptoz üzerine etkileri

Ferroptozis, hücre içi demir birikimi ve lipid peroksidasyonuna bağlı olarak gelişen, oksidatif stres temelli düzenlenmiş bir hücre ölüm şeklidir. Bu mekanizma, inflamatuvar hastalıklar ve malignitelerde farklı roller üstlenmektedir. Bu çalışmada EGCG, Curcumin, Chrysin ve Quercetin'in ferroptozisle ilişkili genler üzerindeki etkileri, HEC1A (endometrial adenokarsinom) ve MCF-7/S0.5 (meme kanseri) hücre hatlarında araştırılmıştır. GPX4, SLC7A11, NRF2, CASP3, VEGFC ve FBLN1 genlerinin ekspresyon düzeyleri qPCR yöntemiyle; GPX4, SLC7A11 ve 4-HNE protein düzeyleri ise Western blot yöntemiyle değerlendirilmiştir. 48. saatte EGCG uygulaması, VEGFC ve FBLN1 gen ekspresyonlarında anlamlı artışlara neden olmuştur; ancak bu değişimlerin hücre hattına ve uygulama koşullarına göre farklılık gösterdiği belirlenmiştir. HEC1A hücrelerinde Curcumin ve Chrysin, GPX4 ve SLC7A11 düzeylerini baskılayarak lipid peroksidasyonunu artırmış; bu durum, güçlü ferroptotik yanıtlarla ilişkilendirilmiştir. MCF-7/S0.5 hattında ise Curcumin, GPX4 ve FBLN1 ekspresyonlarını azaltmış, buna karşın SLC7A11'i artırmıştır. Quercetin her iki modelde de sınırlı etkiler göstermiştir. Bazı gen ve protein düzeyleri arasındaki uyumsuzluklar, post-translasyonel regülasyonların rolüne işaret etmektedir. Sonuçlar, doğal polifenollerin ferroptozis mekanizmasını hücre tipi ve biyolojik bağlama özgü olarak çift yönlü modüle edebildiğini ve bazı belirteçler üzerinde özgül yanıtlar oluşturabildiğini göstermektedir. HEC1A hücre hattı benign endometriozisi doğrudan temsil etmese de, endometrial kökenli olması nedeniyle bu bağlamda değerlendirilmiştir. Elde edilen bulgular, bu bileşiklerin ferroptozis temelli tedavi stratejilerinde potansiyel terapötik ajanlar olabileceğini düşündürmektedir.