Endometrioziste uzun kodlamayan RNA'ların inflamasyonla ilişkilendirilmesi

Endometriozis, uterus kavitesi dışında endometrium dokusu ve stromanın varlığı ve çoğalması ile karakterize edilen, üreme çağındaki kadınlarda sıklıkla görülen jinekolojik bir hastalıktır. Uzunluğu 200 nükleotitten daha büyük olan az karakterize edilmiş bir molekül sınıfı olan uzun kodlamayan RNA'lar (lncRNA) çeşitli biyolojik işlemlerde önemli roller oynamaktadır. Bu çalışmada, endometriozis hastalarının lökositleri ve dokularında uzun kodlamayan RNA'ların ifade düzeylerinin analizi ve hastalık ile ilişkilerinin belirlenmesi amaçlandı. Bu amaçla, endometriozis tedavisi amacı ile başvuran ve operasyon planlanan hastalardan (n:32) endometriozis dokusu (n:23) ve periferik kanları (n:28), kontrol grubu olarak sağlıklı kadınlardan periferik kan örnekleri (n=27) ve iki bireyden normal over dokusu temin edildi. Ayrıca hastalardan 1. aylık takip döneminde periferik kan örnekleri (n:20) alındı. Bu örneklerde aday lncRNA'ların ifade düzeyleri kantitatif RT-PZR ile belirlenerek, endometriozis ile ilişkisi istatistiksel olarak değerlendirildi. Bu çalışmada, endometriozis hasta grubunda kontrollere kıyasla BAT5 ifade düzeyinin lökositlerde 3 kat (p=0.103), dokularda ise 20,70 kat (p=0.329) arttığı, MALAT1 ifade düzeyinin ise lökositlerde 4,3 kat (p=0.005), dokularda 1,21 kat (p=0.443) arttığı ve ayrıca UBOX5 ifade düzeyinin lökositlerde 1,08 kat (p=0.029) azalırken, dokularda 5,35 kat (p=0.749) arttığı bulundu. Bunun yanında operasyon sonrası birinci aylık takip hastalarında operasyon öncesi durumlarına kıyasla, lökositlerde, BAT5 ifade düzeyinin 2,07 kat (p=0.414) ve MALAT1 ifade düzeyinin 2,64 kat (p=0.048) azaldığı, UBOX5 ifade düzeyinin ise 2,02 kat (p=0.594) arttığı bulundu. Yapılan ROC analizlerinde lökositlerde değişen ifade düzeyleri ile seçilen aday lncRNA'ların endometriozis tanısı için aday biyobelirteçler olabileceği belirlendi. Sonuç olarak bu çalışmada seçilen lncRNA'ların endometriozis patogenezinde inflamasyonla ilişkili olabileceği ve tanı için biyobelirteç olabilme potansiyeli olduğu gösterildi.