Endülüs`te Mulükü`t-Tavaif Dönemi edebi çevresi

Endülüs yarımadasının yaklaşık 711 yılında Müslümanlar tarafından fethedilmesiyle buradan ayrıldıkları tarih arasında geçen uzun zaman zarfında, yirmi birinci yüzyıl Avrupa'sında yaşanan medeniyetin temel taşlarını oluşturan kültürel birikimin buraya taşınmasında müslümanların büyük rolleri olmuştur. Uygarlık tarihinde Endülüs Emevîler Devletinin, ihtişamı ve Endülüs toplumuna getirdiği yenilikler neticesinde hatırı sayılır bir yere sahip olduğu bilinmektedir. Medeniyetin her alanında kendini iyice hissettirmeye başlayan bu yenilikler, edebiyat alanında da kendini göstermeye başlamış ve sahip olduğu o muhteşem kültürün etkisiyle bu alanda önemli şahsiyetlerin yetişmesine vesile olmuştur. Bu çalışmaya konu olan 1031 yılında kurulup 1090 yılma kadar süren Mulûku't- tavâif Dönemi ise İbnu'l-'Abbâd, İbn Hamdîs, İbn 'Abdûn, İbn Zeydûn ve İbn Hazm gibi meşhur edip ve şâirleri bağrından çıkarmasıyla Endülüs edebiyatı dünyanın en önemli evrelerinden birini oluşturmaya başlamıştır. Dolayısıyla Endülüs'te bütün ilim alanında olduğu gibi edebiyat alanında da en büyük atılım bu dönemde gerçekleşmiştir. Kuşkusuz, bunda da hükümdarların, emirlerin, vezirlerin ve devletin ileri gelenlerinin payı büyük olmuştur. Buradan hareketle Endülüs'te Mulûku't-Tavâ'if Dönemi Edebi Çevresi olarak adlandırdığımız bu çalışma giriş ve iki bölüm olarak ele alınmış olup, giriş bölümünde bu dönem edebiyatının gelişmesinde önemli rol oynayan hususlar ele alınmıştır. Birinci ve ikinci bölümlerde ise; şiir ve nesir konuları içinde dönemin özelliklerinin yansıtılması amaçlanmış, özellikle şiir üzerinde bu yeni oluşumun etkisiyle meydana gelen değişiklikler ayrıntılı bir şekilde ele alınarak bu alanda yapılacak çalışmalara katkı sağlamak hedeflenmiştir.