Endüstri 4.0'ın gelişmekte olan ülkelere transfer edilebilirliği: Türkiye örneği

On sekizinci yüzyılda Birinci Sanayi Devrimi ile başlayan sanayileşme yolculuğu bugün Dördüncü Sanayi Devrimi ile birlikte yeni bir döneme girmiştir. Buhar makinesinin keşfiyle başlayan sanayileşme süreci, yirminci yüzyılın başlangıcında elektriğin ve kitle üretim sistemlerinin kullanılmasıyla ikinci aşamaya geçmiş, 1970'lerden itibaren teknolojiyi daha üst düzeye taşıyan bilgi teknolojilerinin devreye girmesiyle de üçüncü aşama başlamıştır. 2011 yılına gelindiğinde ise yeni bir süreç olan ve Endüstri 4.0 olarak da adlandırılan 4. Sanayi Devrimi, üretimde siber-fiziksel sistemlere dayalı Endüstri 4.0 bileşenlerinin kullanılmasıyla ortaya çıkmıştır. Günümüzde gelişmiş ülkelerin ekonomilerini Endüstri 4.0 sürecine göre şekillendiriyor olması, ancak gelişmekte olan ülkelerin bu sürecin gerisinde kalma olasılığı küresel eşitsizliğin daha da artması endişelerine sebep olmaktadır. Bu çalışmanın ana amacı, Türkiye özelinde Endüstri 4.0 teknolojilerinin transfer edilebilirliğini araştırarak, gelişmekte olan ülkelerin bu süreçte karşılaşacakları sorun ve fırsatları değerlendirmektir. Bu konudaki yazının çok sınırlı olması tezin ana motivasyonunu oluşturmaktadır. Bu çalışmada ilk olarak Endüstri 4.0 kavramı ve Endüstri 4.0 bileşenleri kısaca gözden geçirildikten sonra, Dünya'da ve Türkiye'de Endüstri 4.0 sürecinin gelişimi ele alınacaktır. İlerleyen bölümlerde, Endüstri 4.0'ın ekonomide özellikle makro değişkenler üzerinde yaratmış olduğu etki ele alınıp, önceki sanayi devrimlerinin ve asıl konumuz olan Endüstri 4.0'ın gelişmekte olan ülkelere transfer edilebilirliği incelenecektir. Son bölümde, Endüstri 4.0'ın Türkiye'ye transfer edilebilirliği üzerine anket çalışmamızı değerlendirip tezimizi tamamlayacağız.