Türkiye'deki İngilizce öğretmenlerinin ortak dil olarak İngilizce yaklaşımına karşı tutumları: Öğretmenler ortak dil olarak İngilizce yaklaşımını sınıflarında uygulamak için hazır mı?

Bu çalışma Türkiye'de görev yapmakta olan İngilizce öğretmenlerinin İngilizce'nin küresel olarak kullanımından ortaya çıkan Ortak Dil Olarak İngilizce (ODİ) kavramına ilişkin tutumlarını araştırmayı amaçlamıştır. Çalışma öğretmenlerin anlaşılabilirlik ve doğruluk kavramlarına ilişkin görüşleriyle birlikte kendi İngilizce öğrenimleri, öğrencilerinin İngilizce öğrenimleri ve İngilizce öğretim ortamları bağlamında ODİ kavramına ilişkin tutumlarını dört başlık altında incelemeyi amaçlamıştır. Bu amaca dönük olarak Jaramillo (2014)'dan alınan 19 soruluk Likert ölçekli sorudan oluşan bir anket kullanılmıştır. Ayrıca, öğretmenlerin ankete verdikleri cevaplar tecrübe yılı ve çalıştıkları kurumlar (MEB ve YÖK) bakımından kıyaslanmıştır. Bunun yanısıra, Dewey (2011)'den alınan, ODİ kullanımının bir sonucu olarak ortaya çıkan ortak sözcük ve dilbilgisel hatalardan oluşan 7 cümlelik yargı testi kullanılmıştır. Bu yargı testinde cümleler katılımcılar tarafından a) doğruluk, b) kabul edilebilirlik, c) anlaşılabilirlik ve d) sınıfta düzeltilme önemi bakımından derecelendirilmiştir. Katılımcılar kolay ulaşılabilir örnekleme yoluyla seçilmiş ve anaokulu, ilkokul, ortaokul, lise ve üniversitelerde İngilizce öğreten 133 öğretmen çalışmaya dahil edilmiştir. Ayrıca, 7 katılımcıyla ODİ kullanımı ile ilgili ankette verdikleri cevapların nedenlerini araştırmak ve görüşlerinin alınması için yapılandırılmış mülakatlar yapılmıştır. Mülakat sonuçları Creswell (2012)'de belirtilen nitel veri analizi yöntemlerine göre ve anketlerden elde edilen nicel veriler SPSS 25 programı kullanılarak analiz edilmiştir. Çalışma sonucunda öğretmenler hem kendileri hem de öğrencileri için konuşmada Standart İngilizce çeşitleri olan Amerikan ya da İngiliz İngilizcesi gibi İngilizceleri kullanma eğiliminde olmalarına karşın İngilizce öğretiminde Standart olmayan İngilizce çeşitlerinin (Hint, Asya İngilizceleri vb.) önemli olduğunu kabul etmişlerdir. Bu nedenle öğretmenler iki farklı eğilim göstermişlerdir. Ayrıca, öğretmenlerin ankete verdikleri cevapları tecrübe bakımından kıyaslamak için Kruskal Wallis Testi yapılmış ve cevapları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmamıştır. Ancak, öğretmenlerin İngilizce öğrettikleri kurumları bakımından cevaplarını kıyaslamak için yapılan Mann Whitney U Test sonuçlarına göre bazı maddeler için anlamlı farklılık tespit edilmiştir. Yapılandırılmış görüşmelerde ise öğretmenler standart olmayan İngilizce çeşitlerini sınıflarında kullanmanın önemini vurgulamış ve bu standart olmayan İngilizce çeşitlerini kabul edilebilir ve anlaşılabilir bulmuşlardır. Standart İngilizce çeşitlerini ise doğruluk ve anlaşılabilirlik ile ilişkilendirmişlerdir. Sözcük ve dilbilgisel hataların bulunduğu yargı testinde de katılımcılar bu cümleleri kabul edilebilir ve anlaşılır bulmuşlardır. Buna karşın, bu cümleler doğru olarak algılanmamış ve sınıfta düzeltilmesi gerektiği düşünülmüştür. Yargı testinden edinilen bir diğer önemli bulgu ise sözcüksel hata içeren cümleler dilbilgisel hata içerenlere göre öğretmenler tarafından daha doğru algılanmıştır. Dilbilgisel hataların sınıf içerisinde düzeltilmesi sözcüksel hatalara göre daha önemli bulunmuştur. Bu çalışmanın sonuçları Türkiye'de görev yapmakta olan İngilizce öğretmenlerinin ODİ kavramına ilişkin güncel tutumlarına ilişkin kanıtlar sunmaktadır ve İngiliz Dili Eğitimi alanındaki uygulamaya dönük çıkarımlar sonuç bölümünde verilmiştir.