Entegrasyon sürecini suriyeli kadın çalışanların deneyimleri üzerinden anlamak: Bağcılar ilçesi örneği

Suriye krizinden sonra Türkiye'ye göç eden mülteci kadınların bir kısmı değişen hayat şartları ve ekonomik koşullar nedeniyle iş hayatına katılmaya başlamışlardır. Bu kadınların ücretli emek piyasalarına katılımı beraberinde çeşitli değişimleri getirmiştir. Bu kadınların birçoğu sahip oldukları dezavantajlı konumları nedeniyle kendilerine ancak kayıt dışılığın yüksek olduğu iş sektörlerinde yer bulabilmiştir. Tekstil sektörü de sürekli işçi açığı olması, nitelikli işgücüne ihtiyaç duymaması gibi birçok nedenden ötürü mültecilerin yoğun bir şekilde eklemlendiği enformel sektörlerin başlıcalarındandır. Tüm olumsuz şartlara rağmen kadın mültecilerin ekonomik süreçlere katılımlarının entegrasyonları ile ilişkisi son derece güçlüdür. Kadının aile içindeki ve toplumdaki bakım veren, öğreten ve birleştiren vasıfları nedeniyle çalışma hayatına katılımları özellikle göç ettikleri yeni ülkelerde kendi toplulukları için "dönüştürücü" bir etki yaratmaktadır. Bu nedenle yerel halk ile birlikte çalışan, kamusal hayata karışan ve yeni ilişkiler geliştiren kadınlar ile çalışma hayatına katılmamış olan mülteci kadınların entegrasyon süreçlerinde önemli farklılıklar olduğu düşünülmektedir. Bu nedenle bu tezde yukarıda bahsedilen iki kadın mülteci grubunun entegrasyon süreçlerini çalışma deneyimlerinden yola çıkarak anlamak amaçlanmıştır. Bunu başarmak için mülteci yoğunluğunun en fazla sayıda olduğu ilçelerden biri olan Bağcılar'da temel entegrasyon parametreleri dikkate alınarak, 30 kadınla (15'i tekstil işçisi, 15'i çalışmayan) yarı yapılandırılmış mülakatlar gerçekleştirilmiştir. Bu mülakatlar sonunda entegrasyon süreçlerini gösteren 9 alan belirlenmiş ve saha bulguları bu alanlar doğrultusunda incelenmiştir. Anahtar Kelimeler: Entegrasyon, Mülteci, Suriyeli Kadın, Göçmen Emeği, Kayıt dışı İstihdam, Tekstil İşçiliği