Intellectual asymmetrical warfare: (Ab)Use of dystopian literature in Western media and literary circles

Thomas More' un başyapıtı olan Ütopya' dan bu yana, içerisinde yaşayan her insanın kusursuz bir denge ve uyum içerisinde var olduğu toplumlar, hem edebi eserlerde, hem de politik çevrelerde tartışılmaktadır. Diğer bir taraftan ise, yirminci yüzyılın ilk yarısında, distopya kavramı, ütopyalara bir tepki olmaktan öte, yazarın gözündeki statükonun varlığını sürdürmesi halinde toplumları bekleyen muhtemel olumsuzlukların yansıtılması amacıyla ortaya çıkmıştır. Distopik romanlar, yirminci yüzyılın ikinci yarısına dek anaakım okuyucu kitlelerine erişmemiş olsa da, bu süreçte, sanat ve edebiyat haricinde pek çok alanda kullanılmışlardır. Özellikle, İkinci Dünya Savaşı sonrasında ve Soğuk Savaş döneminde, batı medyası, distopik romanları keşfetmiş ve eşi benzeri görülmedik bir şekilde kendi amaçlarına yönelik olarak kullanmıştır. Edebi eserlerin, toplumu yönetmek adına kullanımı, Antik Roma uygarlığından bu yana süregelen bir eylem olmakla birlikte, bahsi geçen dönemdeki eylem, izleyici kitlelerinin, sanatın keyfini çıkarmasını değil, okuyucunun zihninde peşini bırakmayacak bir canavarın yaratılmasını hedeflemiştir. Söz konusu araştırma, George Orwell' in 1984 ve Yevgeni Zamyatin' in Biz isimli romanlarının batı ideolojisince keşfedilmesi, ve ellerindeki en sıradışı imkanları dahi devreye sokarak, Sovyetler Birliği' ni bir canavar gibi göstermek için kullanılması üzerine bir araştırma olacaktır.