Sanayi yatırımları için çevre yönetimi ve hukuku

Ill ÖZET Türkiye'de çevre koruma amaçlı olarak 1930'lu yıllardan bu yana, çok sayıda hukuksal düzenlemeyle sanayi yatırımlarına çeşitli yükümlülükler getirilmiştir. 80'li ve 90'lı yıllarda ise bu yükümlülükler yeni hukuksal düzenlemeler yapılarak netleştirilmiştir. 1983 yılında yürürlüğe giren 2872 sayılı Çevre Kanunu ve buna istinaden çıkarılan Hava Kalitesinin Korunması, Su Kirliliği Kontrolü, Katı Atıkların Kontrolü, Çevresel Etki Değerlendirmesi, Tehlikeli Atıkların Kontrolü, Tehlikeli Kimyasallar, Tıbbi Atıkların Kontrolü ve Gürültü Kontrol Yönetmelikleri bu düzenlemelerin başlıcalandır. Bu ve benzeri yasa ve yönetmeliklere dayanılarak, ülkemizdeki sanayi kuruluşlarının çevre ile ilgili önlemler alması, hukuki yaptırımlar haline dönüşmüştür. Ancak, ülkemizdeki mevcut yasa ve yönetmelikler ile uygulayıcı kurumların çeşitliliği, pek çok idari karmaşaya neden olmaktadır. Bu karmaşadan sanayi kuruluşları büyük ölçüde etkilenmekte ve genelde atık üreticisi olarak kabul edilen sanayi işletmelerinin, çevreyi korumak adına izleyeceği yol hem bilgi eksikliği hem de mevzuatın zaman zaman yanlış yorumlanması sonucu gitgide zorlaşmaktadır. Sunulan çalışmada, Türk Çevre Mevzuatı sanayi işletmeleri yönüyle gözden geçirilerek, endüstriyele yatırımların bu yasa ve yönetmelikler çerçevesindeki sorumlulukları idari anlamda tartışılmıştır. Bu amaçla, çevre yönetimindeki kurumsal yapı merkezi ve yerel ölçekte incelenmiş, mevcut yasa ve yönetmelikler belirtilmiştir. Çevre yatırımları; imar izinlerinden başlayarak, çevresel etki değerlendirmesi, gayrı sıhhi müesseseler, hava, su katı ve tehlikeli atıklar açısından irdelendiğinde sanayi yatırımcısının alması gereken izinler ve izlemesi gereken prosedürler tanıtılmış ve tartışılmıştır.