Epistemik bağlamda adaletsiz anlaşmazlıklar: İdeal olmayan epistemoloji üzerine bir çalışma

Anlaşmazlığın epistemolojisine ilişkin literatür, fikir ayrılığına düşen öznelerin epistemik bir anlaşmazlığa nasıl yanıt vermesi gerektiği sorusunu yanıtlamayı amaçlar. Bu amaca yönelik olarak anlaşmazlık epistemologları, epistemik olarak uygun yanıtı, uygun rasyonel normlarla yönetilen yanıtı, bulmak için, standart olarak, fikir ayrılığına düşen öznelerin ırkı, ten rengi, etnik kökeni, yaşı, cinsiyeti, cinsel yönelimi, vb. gibi epistemik açıdan alakasız olan faktörlerin görmezden gelindiği ideal durumlara odaklanırlar. Bu tez, anlaşmazlık epistemolojisine yönelik standart yaklaşımların anlaşmazlığın ayrılamaz bir şekilde sosyal olan karakterini kabul etmekte başarısız olduğu gerçeğine dikkat çekmeyi amaçlamaktadır. Sosyal epistemolojinin bir alt dalı olarak anlaşmazlık epistemolojisi, özneler arası ilişkilerin bilgi doğrulama süreçlerinin merkezinde yer aldığı bir disiplindir. Bu, sosyal ilişkilerin ideal olmayan boyutlarının epistemik değerlendirmelerimiz üzerinde bir etkisi olduğu anlamına gelir. Bunu gösterebilmek için bu tez, fikir ayrılığına düşen öznelerin bazı kimlik önyargıları ve/veya toplumsal norm ve gelenekler nedeniyle kendilerinin ve birbirlerinin epistemik yeteneklerine ilişkin yaptıkları yanlış değerlendirmelere odaklanmaktadır. Önyargılar sonucunda, öznelerin kendilerinin ve birbirlerinin epistemik yeteneklerini küçümsemelerinin veya abartmalarının bir statü adaletsizliği yarattığı, bunun sosyal, pratik, ahlaki, politik olduğu kadar epistemik dokuncalara da neden olduğu tartışılacaktır. Statü adaletsizliğini önlemek ve bir anlaşmazlığa uygun şekilde cevap verebilmek için bu tez, ya ahlaki normların rasyonel normlarla birlikte kullanılması gerektiğini ya da indirgenemez şekilde özneler arası bir rasyonellik anlayışının benimsenmesi gerektiğini öne sürmektedir. Anahtar Kelimeler: Ahlaki normlar, epistemik adaletsizlik, epistemik anlaşmazlık, epistemik statü, rasyonel normlar, statü adaletsizliği