Ergenlerin bazı kişilik ve aile özelliklerinin suç davranışına etkisi

Ergenlerin kişilik ve aile özelliklerinin suç davranışına etkisini incelemek amacıyla yapılan bu araştırma nicel araştırma modellerinden yordamaya dönük ilişkisel araştırma modelinde tasarlanmıştır. Araştırmaya amaçsal örnekleme yöntemi ile seçilen toplam 213 ergen katılmıştır. Araştırmada ergenlerin suç davranışlarını ölçmek için Suç Davranışı Ölçeği, kişilik özelliklerini ölçmek için Kişilik Değerlendirme Ölçeği, aile özelliklerini ölçmek için Ebeveyn Kabul-Red/Kontrol Ölçeği, sosyodemografik özelliklerini belirlemek için araştırmacı tarafından geliştirilen Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre; anne kabul-reddi, baba kabul-reddi, kişilik ve anne kontrolü ergenlerin suç davranışılarını anlamlı bir şekilde yordamaktadır. Buna göre; ergenlerin ebeveynleri tarafından reddedilmesi, sağlıksız kişilik özelliklerine sahip olması ve kısıtlayıcı anne kontrolüne maruz kalması ergenlerin suç davranışını arttırmaktadır. Ergenlerin suç davranışını yordayan kişilik özelliklerine bakıldığında; düşmanca duygulara sahip olan ve saldırgan davranışlar sergileyen; duygusal durumunda dengesizlik yaşayan; diğer insanların olumlu tepkisine ve desteğine bağımlı olan, dünyayı ve insanları tehlikeli ve güvenilmez bulan ergenler daha fazla suç davranışı sergilemektedir. Ergenlerin suç davranışını yordayan aile özelliklerine bakıldığında; ergenlerin anne ile sevgi bağı kalitesinin düşük olması, her iki ebeveyninden somut bir davranış olmamasına rağmen ebeveynleri tarafından reddedildiğini düşünmesi, babasının düşmanca ve saldırgan davranışlarına maruz kalması ergenlerin suç davranışını arttırmaktadır. Bu çerçevede çocuk suçluluğuna yönelik suç risklerini azaltıcı koruyucu ve destekleyici ayrıca suç davranışı bulunan ergenlerin rehabilitasyonunu sağlayan tedavi edici; ergen ve aile odaklı; mikro, mezzo ve makro boyutlarda etkili sosyal hizmet müdahalelerine ihtiyaç duyulmaktadır.