Eritrosit dağılım hacmi (RDW)'nin peroperatif dönemde mortalite morbidite ile ilişkisinin değerlendirilmesi

Amaç : Anestezi uygulamaları ve cerrahi stres inflamatuar bir süreçtir. Peroperatif dönemde bu inflamasyonun hastanın prognozu üzerinde etkisi bulunmaktadır. Çalışmamızda inflamatuar bir belirteç olduğu düşünülen RDW'nin peroperatif dönemdeki değerleri ve değişiklikleri kaydedilmiş ve bu bulguların mortalite ve morbidite ile ilişkisi incelenmiştir. RDW preoperatif ve postoperatif dönemde rutin hemogram testlerinde bakılan bir parametredir. Çalışmamızda bu ucuz ve kolay ulaşılabilir parametrenin hastaların intraoperatif ve postoperatif prognozunu öngörmek için kullanılabilirliğini değerlendirmeyi amaçladık. Yöntem ve Gereçler : Çalışma gözlemsel olarak yapıldı. Günlük ameliyathane listesindeki vakalardan preoperatif ve postoperatif dönemde rutin hemogram tetkiki yapılan, tüm ASA gruplarındaki, 18 yaş ve üzerinde 300 hasta çalışmaya dahil edildi. Açık kalp cerrahisi, transplant vakaları ve tek akciğer ventilasyonu yapılan torakotomi vakaları çalışma dışı bırakıldı. Preoperatif dönemde demografik özellikler, ameliyat nedeni, ek hastalıkları (hastalıklar kardiyovasküler sistem, solunum sistemi, üriner sistem, santral sinir sistemi, gastrointestinal sistem,endokrin sistem, hematojik- onkolojik ve romatolojik hastalıklar şeklinde sınıflama yapılarak), cerrahi branş- cerrahi tipi, rutin alınan kan örneğindeki hemogram verileri, risk skorları (ASA ve ACS NSQİP) ve ameliyat öncesi risk skorlamalarına göre yoğun bakım / mekanik ventilasyon desteği hazırlatılıp hazırlatılmadığı kaydedildi. İntraoperatif süreçte operasyon süresi, anestezi süresi, anestezi yöntemi (indüksiyon ve idame protokolleri), nöromüsküler blokör antagonizmasından kullanılan ajan, kanama miktarı, yapılan replasmanlar (kristaloid, kolloid, kan ürünü), inotrop ilaç desteği verileri (verilip verilmediği ve kullanılan ilaç ve dozu) kaydedildi. Postoperatif dönemde rutin alınan hemogram verileri (postoperatif dönemdeki alınan ilk kan örneğinden), yoğun bakım ihtiyacı, mekanik ventilasyon desteği, inotrop ilaç desteği verileri (verilip verilmediği ve kullanılan ilaç ve dozu), yoğunbakımda kalış süresi, hastanede kalış süresi, bu süreçteki komplikasyonlar (hastaya bağlı, anesteziye bağlı, cerrahiye bağlı şeklinde gruplandırılarak) kaydedildi. Bulgular : Çalışmada preoperatif ve postoperatif RDW değerinin; ileri yaş, kardiyovasküler- solunum-üriner sistem hastalıkları, operasyon nedeninin malignite olması, operasyon nedeni dışında herhangi bir onkolojik hastalığın olması ve preoperatif risk skorunun yüksek olmasıyla artış gösterdiği saptandı. İntraoperatif ve postoperatif inotrop ihtiyacı olan, postoperatif yoğunbakım takibi ihtiyacı olan hastaların daha yüksek RDW değerlerine sahip olduğu saptandı. Anestezi ve cerrahi prosedür ile RDW arasında bir ilişki saptanmadı. Postoperatif, hastaya bağlı komplikasyon gelişen hastaların RDW değerinin daha yüksek olduğu saptandı. ROC analizinde preoperatif RDW'si %14,25 , postoperatif RDW'si %14,35'in üzerinde olan hastaların, hastaya bağlı komplikasyon gelişme riskinin yüksek olduğu bulundu. Sonuçlar: RDW değeri; komorbiditeleri olan, riskli hastalarda intraoperatif ve postoperatif dönemde prognoz tahmininde kullanılabilir bir parametredir. Komplikasyon gelişimi açısından net bir sınır değeri belirlemek ve anestezi / cerrahi prosedürle ilişkisini değerlendirmek için daha fazla çalışmaya ihtiyaç duyulmaktadır. Anahtar kelimeler : Preoperatif – postoperatif dönem, İmmün sistem, RDW