Ertelemenin yordayıcıları olarak öz kontrol ile stresle başa çıkmanın incelenmesi

Bu çalışma, 18 yaş ve üzeri yetişkinlerde ertelemenin yordayıcıları olarak öz-kontrol ile stresle başa çıkmanın incelenmesi amacıyla yapılmıştır. Bu amaca ek olarak, bu çalışmada yaş, cinsiyet, eğitim durumu, medeni durum, çocuk sahibi olma, çalışma durumu, çalışma süresi, çalışma hayatında yönetsel göreve sahip olup olmama, psikiyatrik/psikolojik destek alıp almama ve kronik hastalığa sahip olup olmamayı içeren demografik değişkenlere göre, erteleme eğilimi, öz-kontrol ve stresle başa çıkma düzeylerinin farklılık gösterip göstermediğini belirlemek amaçlanmıştır. Araştırmaya Türkiye içerisinde ikamet eden 18 yaş ve üzeri yetişkinler katılmıştır. Yapılan bu çalışmada, katılımcılara genel erteleme eğilimi ölçeği, kısa öz-kontrol ölçeği ve stresle başa çıkma ölçeği uygulanmıştır. Bu ölçeklere ek olarak katılımcıların sosyo-demografik bilgilerini öğrenmek amacıyla demografik bilgi formu verilmiştir. Katılımcılara araştırmaya katılmadan önce araştırma hakkında bilgilerin yer aldığı bilgilendirilmiş onam formu verilmiştir. Verilerin analizinde SPSS programı kullanılmıştır. Yetişkinlerde öz-kontrol ile stresle başa çıkmanın erteleme üzerindeki etkisini belirlemek amacıyla çoklu regresyon analizi uygulanmıştır. Demografik değişkenlere göre erteleme eğilimi, öz-kontrol ve stresle başa çıkma düzeylerini karşılaştırmak için bağımsız örneklem t-testi ve ANOVA analizi kullanılmıştır. ANOVA sonrası hangi gruplar arasında fark olduğunu belirlemek amacıyla Scheffe ve Tamhane's T2 post hoc testleri kullanılmıştır. Çalışma neticesinde yetişkinlerde öz-kontrol ile stresle başa çıkmanın erteleme eğilimi üzerinde anlamı bir aracı rolü olduğu bulunmuştur. Genel erteleme eğilimi puanları, demografik değişkenlerden yaş, ilişki durumu, eğitim düzeyi, çalışma süresi, çocuk sahibi olup olmama, psikolojik/psikiyatrik destek alıp almama durumuna göre farklılaştığı tespit edilmiştir. Öz-kontrol puanları, demografik değişkenlerden yaş, çocuk sahibi olup olmama, çalışma süresi, ilişki durumu, psikolojik/ psikiyatrik destek alıp almaması durumuna göre farklılaştığı bulunmuştur. Stresle başa çıkma puanlarının ise, demografik değişkenlerden yaş, cinsiyet, ilişki durumu, çocuk sahibi olup olmama, psikolojik/ psikiyatrik destek alıp almama durumuna göre farklılaştığı bulunmuştur. Edinilen bulgular literatür ışığında tartışılmıştır.