Impact of flexible work and job design on employee engagement through job crafting: The case of İstanbul service sector

Teknolojik gelişmeler ve yeni endüstri devrimi, işlerin nasıl tanımlandığını ve tasarlandığını hızla değiştirmektedir. Buna iş görevlerinin "nerede" ve "ne zaman" yapılabileceği de dahildir. Diğer taraftan, bu dinamik ve değişken ortamda çalışan katılımı şirketler için daha da güçlü bir öncelik haline gelmiştir. Ancak, çalışan katılımının sağlanmasında yıllar süren araştırma ve denemelere rağmen zorluklarla karşı karşıya kalınmaktadır. Bu bağlamda esnek çalışma şartları ve iş tasarımı (ve yeniden tasarımı) çalışan katılımının arttırılmasını sağlayabilecek potansiyele sahiptir, ancak bu uygulamaların nasıl bu amaca yönelik etkili bir şekilde kullanılabileceğine dair ampirik bulgular oldukça sınırlıdır. Bu araştırma hangi uygulamaların neden çalışan katılımını güçlendirdiğine yönelik bilgi tabanına katkıda bulunmayı hedeflemektedir. Bu amaçla çalışma mekanı esnekliği, çalışma saatleri esnekliği, iş tasarımı ve iş becerikliliğinin çalışan katılımı üzerindeki etkileri incelenmektedir. Aynı zamanda bu kavramlar arasındaki çoklu ilişkiler de mercek altına alınmaktadır. Esnek çalışma şartlarının iş becerikiliği (çalışanların proaktif olarak işlerini kendi ihtiyaç ve arzularına göre yeniden formüle etmesi) üzerinde potansiyel bir katalizör etkisi yaratıp yaratmadığı da analiz edilmektedir. Araştırma İstanbul hizmet sektöründeki beyaz yaka çalışanlara odaklanmaktadır. Araştırma verileri internet üzerinden yapılan bir çalışan anketiyle toplanmış ve 122 yanıt son analizlere dahil edilmiştir. Sonuçlar güvenilirlik analizi, faktör analizi, geçerlilik testleri ve maksimum benzerlik tahmini bazlı yapısal eşitlik modellemesini de içeren çeşitli metotlarla analiz edilmiştir. Sonuçlar geleneksel iş özelliklerinin çalışan katılımını güçlendirmek için yeterli olmadığını göstermektedir. İş becerikliliği ve çalışma saatleri esnekliği kişi düzeyinde çalışan katılımını arttırmakta kritik bir rol oynamaktadır.