Etnik kimliğin siyasal davranışa etkisi; 16 Nisan 2017 Anayasa Referandum örneği

Bazen öteki tanımı içerisinde yer alan, bazen farklılık siyaseti, bazen de sadece bireyi veya toplumu kimlik olarak tanımlamanın unsurlarından biri olan etnik kimlik ve bu kimlikten doğan siyaset, özellikle 1960'ların sonlarından itibaren, hem akademik alanda, hem de pratik siyasette en çok vurgu yapılan kavramlardan bir tanesi haline gelmiştir. 1960 sonrası dönemin, farklılıkları ön plana çıkaran düşünce yapısı beraberinde kimlik siyasetini de getirmiştir. Temelini farklılıklardan alan kimlik siyaseti zamanla bu farklılıklara değil aynı olma siyasetine odaklanan kolektif bir yapıya dönüşmeye başlamıştır. Postmodern toplumların temel siyaset tarzı olan kimlik siyaseti özellikle iktidar olmak isteyen ya da iktidar olan siyasi güçler tarafından kullanılmaktadır. Bunun için kimlik siyaseti önce bir sorun haline getirilir ve işlenmeye başlanır. Kimlik üzerinden siyaset yapmak bunu etnik kimliklere indirgeyip ötekileştirme ya da farklılıklardan yararlanmak etnik kimlik siyasetinde temel noktadır. Türkiye'de etnik kimlik söylemleri; seçmene yönelik ikna ve seçim stratejilerinin sadece küçük bir ayağını oluşturmaktadır. Seçmen profilleri üzerinden hareketle gerçekleştirilebilen kampanya ve propagandalar içerisinde etnik kimlik ne kadar etkili bir ikna stratejisi olmaktadır? Bu araştırmada Türkiye'de iktidar ve muhalefetin etnik kimlik söylemleri ile Anayasa Referandum sürecini nasıl yönettiği, bu söylem üzerinden oluşturduğu kampanya ve propaganda sürecinin etkin olup olmadığı denek grup üzerinde gerçekleştirilen bir anketle ölçümlenmeye çalışılmıştır.