Ethnic identity
96 theses under this subject heading
Changing identity and acquiring a self in a postcolonial context: the namesake by jhumpa lahiri
Identity is a complex aspect that signifies an individual's position within society. It can exhibit contradictions over time, often influenced by societal norms, power dynamics, cultural shifts, and traditional values. These contradictions can lead to a sense of identity crisis, particularly prevalent in post-colonial eras. Colonized nations have consistently faced various forms of discrimination based on factors such as race, language, religion, and skin color, resulting in their perpetual categorization as the "other." The Namesake by Jhumpa Lahiri serves as a compelling illustration of the identity confusion experienced by colonized individuals. Drawing upon the postcolonial theorist Homi K. Bhabha's notions of mimicry, hybridity, and the third space, the novel highlights the characters' struggle to navigate their sense of self amidst the challenges and complexities of migration.
Analyzing Kurdish politics in Syria: A dependent nationalism
This thesis analyzes Kurdish politics in Syria from 1946 to 2014. It shows how the Kurdish political movement in Syria has been emerged and developed. One key finding of this study is that Syrian Kurds did not fundamentally produce their own ethnic nationalism but rather they were under great influence of other Kurdish movements in Turkey and Iraq; their nationalism was dependent and not independent. Not only ethnic dynamics, but also policies by Syrian governments alienated Syrian Kurds and made them to develop a distinctive identity. Although the thesis studies Syrian Kurdish politics after Syria's independence in 1946, it offers political and tribal histories of these politics under the French Mandate in Syria. This study dedicates a considerable part to the organizational aspect of the Kurdish political movement in Syria. Interventions of non-Syrian Kurdish actors, lack of democracy and personal agendas are among reasons behind the numerous splits among Kurdish parties and their umbrella organizations. The subject of the thesis is important as it studies a rarely-studied subject on the academic level. It is also important, because today Kurds of Syria are representing a key player in so called the Syrian civil war.
Democracy and ethnic diversity: A case study of Nigeria, a comparative study of Igbo, Yoruba, and Hausa-Fulani in Nigerian democracy 1999-2015
It is an issue of a common sense among most scholars of ethnic politics that democracy is not likely to consolidate in multiethnic democracies, thus perceiving ethnicity as a threat to democratic development. On the contrary, few scholars of ethnic politics has since refuted this claim, and insisted that ethnic diversity in itself does not constitute a threat to democratic development, rather there are extrinsic factors that hides behind ethnic diversity to hinder democratic development. This research investigates both claims on democracy and ethnic diversity by sampling Nigeria, a multiethnic democracy, to ascertain the impact of ethnic diversity on democratic development. First, the research started by questioning what constitutes ethnic diversity by critically examining the previous theories on ethnic fractionalization, and how it can be used to define the Nigerian ethnic factor. In addition, the research studied the socio-political behavior of each amongst the three ethnic nationalities it identified in Nigeria. In recognizing the presence of other tribal groups in the country, the research adopted geography and total percentage of population in distinguishing between ethnic group and tribal groups in Nigeria. On the political impact of democracy by ethnic variable, the research examined the political system of government under which multiethnic democracies are built upon. Finally, the research acknowledged that federal democracies that fully implements democratic values are likely to survive in an ethnic diverse society. Keywords: Democracy, Ethnic diversity, Federalism, and identity politics.
The crisis of identity in Toni Morrison's The Bluets Eye and Nella Larsen's Passing
How do the black characters build their identities in Nella Larsen's Passing and Toni Morrison's The Bluest Eye? The practice of racism has always left negative impacts on the colored and black people in white societies leading them either to self-loath or detesting the white culture. This study is an attempt to provide an answer for the above question and explores what motivates the black characters in the formation of their identities. The thesis will be conducted under the light of double consciousness theory put forward by W.E.B. Du Bois and it also looks at how this double consciousness plays a role in constructing the black characters' racial identities. In this study, I argue that black characters, Clare and Irene in Passing and Pecola in The Bluest Eye, make attempts to establish their identities under the influence of the dominant white culture and reject their black ones, thus they hold double identities. This twoness creates hurdles to their lives because beside their original identity, they should strive to build another one so as to be recognized in the white society. Holding double consciousness, the black characters look at themselves through the lens of the white people. On the contrary, the plight of racism makes Brian in Passing and Claudia in The Bluest Eye reject and create a sort of abhorrence towards the white culture. In contrast to Irene, Clare and Pecola, they are inclined to and endeavor to preserve their black identities and black community values, meanwhile they refute everything belonging to the dominant social white culture. The dominant culture causes the black characters of both novels to suffer and struggle to identify themselves. The holders of double consciousness in both novels are terribly in need of recognition in the white society, which does not recognize them unless they obtain the standards set up by the white dominant culture. The black community in both novels is in a terrible situation, and the black characters are expected to act and work in favor of the white society interests, which look at the black characters as secondary people. In Passing, Irene cannot find security and pleasure in the black community; therefore she feels comfortable and insists on living in New York, furthermore Clare concludes that she is incompetent of escaping her arduous life as a black servant, who is expected to only work hard, as a result she disguises herself as a white woman. In The Bluest Eye, Pecola is rejected in both her community and white society due to her blackness, and this results in her striving to beautify herself by attempting to attain two blue eyes, one of the white standards of beauty. Keywords: Nella Larsen, Toni Morrison, Double Consciousness, Racial Identity Construction, Passing, The Bluest Eye.
Kimlik oluşumu; Cizre'de Bajariler (1960-1990)
Çalışmamda Şırnak/Cizre şehrinde Bajari topluluğunun geçmişte mahalleler(Tor, Keleh, Mir Eli) üzerinden ne şekilde ayrışma yaşadıklarını, nasıl bir çatışma süreci geçirildiği ele alındı. Özellikle 1980-1990 yılları arasında kırsaldan gelen yoğun göç ile şehre yerleşen Koçer(göçer)-Gundi(köylü) toplulukları ile ne gibi farklılık ve benzerlik taşıdıkları incelendi ve gözlemlendi. Bu farklılıklara karşı nasıl bir ortak tutum, kaygı geliştirdikleri belirlendi. Bajariler'in diğer kesimlerden nasıl farklı bir kültürel kimliğe sahip oldukları, yaşam sürdükleri tespit edildi. Çalışma niteliksel araştırma yöntemleri kullanılarak yapılmıştır. Kapsamlı literatür taraması, mülakat, gözlem tekniklerinden yararlanılmıştır. Bu doğrultuda İstanbul Cizreliler derneğinde 2017 tarihinde mülakat gerçekleştirilmiştir. 1-15 Temuz 2019 tarihlerinde Cizre'nin mahallelerinde 22 mülakat ve rastlantısal gözlem gerçekleştirilmiştir. Tüm bu veriler ele alınarak araştırma raporlandırılarak sonlandırılmıştır.
Ergenlik çağındaki Suriyeli mülteci çocuklarda kimlik ve aidiyet duygusu: Kocaeli örneği
Bu çalışma, ergenlik çağındaki Suriyeli mülteci çocukların kimlik ve aidiyet algılarının nasıl şekillendiğini ortaya koymayı amaçlamaktadır. Suriye'de yaşanan savaş ve çatışmalardan dolayı Türkiye'ye doğru gerçekleşen zorunlu göçten olumsuz etkilenen öznelerin başında çocuklar gelmektedir. Bu çocuklar savaşın ağır yüküyle beraber, yerleştikleri ülkelerde kendilerini yeni bir dil, kültür ve toplum içinde bulmuşlardır. Zorunlu göçten olumsuz etkilenen çocuklar, yerleştikleri ülkelerde toplumsal kabul ve uyum bağlamında yaşanan sorunlarla da karşı karşıya kalmaktadır. Çocuk ve gençler için zorlu bir süreç olan göç, özellikle ergenlik döneminde daha da karmaşık hâle gelmektedir. Ergenlik döneminin en önemli gelişimsel görevlerinden biri, kimliğin inşa edilmesidir. Bu açıdan kimlik oluşum sürecinde olan ergenlik çağındaki Suriyeli mülteci çocukların kimlik ve aidiyet duygularının uyum ve entegrasyon bağlamında araştırılması önemli görülmüştür. Çalışmada nitel araştırma yöntemleri kullanılarak, 13-17 yaş aralığında bulunan 19 Suriyeli mülteci çocukla derinlemesine görüşmeler yapılmıştır. Çalışma kapsamında elde edilen verilere göre sosyalleşme süreçleri olumlu geçen çocukların kimlik gelişim süreçleri de olumlu olmuştur. Ayrıca sosyalleşme süreçleri olumlu geçen çocukların çifte aidiyetler taşıdıkları, köken ülke olmasından dolayı Suriye'ye özlem duydukları ve etnik kimliklerini korudukları görülmüştür. Anahtar Kelimeler: Göç, Çocuk, Ergenlik Dönemi, Kimlik, Aidiyet
The making of an order: An ethnography of Romani sufis in Uskudar
This thesis traces the formation and transformation process of the Gulsheni-Sezai Sufi order in Selami Ali neighborhood in Uskudar, known for its Romani inhabitants. Three components of a representative Sufi group have been determined to be a charismatic leader, a sacred space and a set of beliefs reified with rituals. Throughout this study the establishment of these three components are examined within the Selami Ali context; and the reconciliation of the heterodox Sufi identity with Romani identity is analyzed with a conclusion that contrary to stereotypical view that the Romani people are discordant with religion, the Sufi Muslim identity and Romani identity have more parallelism than difference and this is why the neighborhood could easily embrace the newly founded Gulsheni order. The fieldwork was carried out in a period of 18 moths between 2018-2019 with intervals not longer than a month, during which the data for this study was collected via in-depth oral interviews and participant observation. Keywords: Sufism, Romani Identity, Sacred Space, Charisma, Ritual
Ethnic identity and food culture in Asian American fiction
The present paper is devoted to the investigation of problems pertaining to the development of the national and ethnic identity in first- and second-generation immigrants through the analysis of literary works by Asian American writers: John Okada, Bharati Mukherjee, JhumpaLahiri, Maxine Hong Kingston, Frank Chin, and Mei Ng. During migration and the course of adaptation to new cultural environments, individuals are exposed to significant stresses linked to cultural bereavement and loss of a sense of belonging, which one enjoyed living in the origin country. Assimilation can be especially challenged in case the host culture embeds substantially disparate values and norms. In this situation, the conflict between one's ethnicity and nationality may arise and consequently interfere with a person's functioning and well-being. In this research, the focus is made on the study of various cultural practices and their roles in immigrants'acculturation and identity development. Cultural practices connected to food preparation and consumption are chosen as the central point of analysis because of the multitude of meanings associated with food and its representation in literature. The semantic analysis framework is used as the major tool for the interpretation of primary sources as it allows finding links between signs (culinary practices),signified (ethnic identity), meanings (in-group membership, and so forth), and contexts (conflicts between majority and minority cultures). The main findings reveal that first- and second-generation immigrants face a different set of problems in immigration. Cultural practices play an essential role in their efforts to cope with acculturative stress and to develop sound self-identification, yet strict adherence to culturally defined activities and lifestyles, as well as their avoidance, may have negative implications for individuals' welfare. Key Words: Ethnic identity, Asian American fiction, cultural practices, assimilation, "hybrid" identity, gender roles, stereotypes, food, traditions.
Etnik kimlik inşasında mezhep farklılığının oynadığı rol: Zazalar örneği
Bu çalışmada Türkiye'nin çeşitli bölgelerinde yaşayan Zazaların, din-mezhep değişkeni çerçevesinde, etnik kimliklerinin incelenmesi hedeflenmiştir. Bu tez çerçevesinde temel alınan etnik grup Zazalardır. Mezhep ile ifade edilmek istenen ise Alevi ve Sünni gruplardır. Böylece araştırmada, Sünni Zaza ve Alevi Zaza gruplarındaki dini ve etnik kimliği karşılaştırmalı olarak incelenmiştir. Bu çalışmada Elazığ'da Alevi ve Sünni Zazaların yoğun olarak yaşadığı mahallelerde Zaza etnik kimliğinin inşasında ait olunan mezhebin etkisine bakılmıştır. Elazığ'da gerçekleşen alan araştırması sonucunda Alevi ve Sünni Zazaların etnik kimlik inşalarında mezhep farklılığının etkin rol oynadığı tespit edilmiştir.
Gilles Deleuze and Félix Guattari's concept of minor literature in Ariel Dorfman's Heading South Looking North: A Bilingual Journey, Julia Alvarez's Something to Declare: Essays and Reinaldo Arenas's Before Night Falls
This study aims to examine Ariel Dorfman's Heading South Looking North: A Bilingual Journey (1998), Julia Alvarez's Something to Declare: Essays (1998) and Reinaldo Arenas's Before Night Falls (1993) within the framework of Gilles Deleuze and Félix Guattari's concept of minor literature. This concept is defined through three characteristics: deterritorialization of language, the political element, and the collective value. In their life narratives, the writers tell their experiences of oppression, fear and eventually forced exile from Cuba, Dominican Republic, and Chile, respectively. As their journeys of exile are shaped by the political turmoil during the Cold War and since the Caribbean and Latin America became the very regions that the Soviet Union and the United States used to establish superiority, their exile in North America causes an identity crisis. Through their life writings, Dorfman, Alvarez, and Arenas narrate their experiences in the Cold War era by using language as a critical weapon. In Heading South Looking North, which he summarizes as "dealing with life, language and death," Ariel Dorfman makes shifts from his native language, Spanish to English as his ideological perspective changes through time. In her collection of essays, Alvarez defines her family's exile to the United States as "landing in English." In the process of assimilation, she reunifies her identity with the power she finds in writing. In Before Night Falls, Arenas uses writing as a protest against the regime that sends him into exile and as an act of liberation both in the United States and Cuba, where he is restrained as a gay writer. All of these works contain criticism of U.S. foreign policies that were backed by the right-wing governments in their countries during the Cold War. Their narrating "I"s also become the voice of people who have suffered under the same military dictatorships. Hence, via their writings, Dorfman, Alvarez and Arenas come to terms with their identities.
Biz olamayan ben(lik): Türkiyedeki Kürt göçmenlerin aidiyet deneyimleri
Kimlik, günümüzde içerisinde etnisite, dil, benzerlik-farklılık, din, ötekilik, aidiyet gibi birçok olguyu barındıran bir kavramdır. Siz konusu göç olduğunda bu kavramların anlamları süreç içerisinde ve konjonktüre göre değişkenlik göstermektedir. Türkiye gibi çok uluslu bir coğrafya söz konusu olduğunda ulus devlet kurulumu sonrası azınlık olarak kabul edilen toplumlar için kimliği anlamlandırmak daha karmaşık hale gelmektedir. Bu tez çalışması ulus devlet kurulumu sonrası anayasal olarak azınlık kabul edilmeyen Kürt etnik kimliğinin ekonomik sebeplerle yapmak zorunda kaldığı göçe yer vermektedir. Aidiyetin benzer olmaktan gelen ifadesi 'Biz' ile bireyselliğin vurgusu 'Ben' kavramlarının sınırları belirlenemem bu göç deneyimlerindeki ayrımına odaklanmaktadır. Etnografik bir alan çalışması çerçevesi ile gündelik hayatta aidiyet ve kimlik deneyimlerini görüşmecilerin kendi anlatımlarıyla aktarmaktadır. Çalışmada Türkiye'nin doğu ve batı olarak adlandırılan iki farklı bölgesinde yaşamış ve resmi olarak kabul edilen kimlik ile birlikte kendi etnik kimliklerini sürdü çalışan göçmen Kürt özneler yer almaktadır. Derinlemesine görüşmeler yapılarak gerçekleştirilen çalışma 5 kişi ile sınırlı tutulmuştur. Tez metninin temel soruları 'Biz' aidiyeti nerede oluşur ve bireysel olan 'Ben'e nerede ihtiyaç duyar? Aidiyet ve arada kalmışlık kimlik ediniminde nasıl bir rol oynamaktadır? Anahtar Kelimeler: Etnik Kimlik, Aidiyet, Arada kalmışlık, Biz, Göç, Doğu/Batı
1958-2017 yılları arasında Kerkük Türkmenlerinin asimilasyon sorunu
Günümüzde Irak olarak bilinen bölge, yaklaşık 1400 yıl önce Müslümanlar tarafından fethedilmiştir. Bu tarihlerden itibaren bölgede Türkmen varlığı söz konusudur. Kerkük ise; Türkmenlerin, Irak içinde en yoğun olarak yerleştiği bölgedir. Bu nedenle, Kerkük pek çok kaynak tarafından, Türkmen kenti olarak adlandırılmaktadır. Ancak Kerkük Türkmenleri Osmanlı Devleti'nin bölgeden ayrılmasından sonra pek çok asimilasyon politikasına maruz kalmıştır. Bu baskıların en büyükleri 1924 Kerkük Katliamı, 1946 Gavurbağ Katliamı ve 1959 Kerkük Katliamlarıdır. Bu katliam ve asimilasyon politikalarının baş aktörleri genel olarak aynı bölgelerde azınlık olarak yaşayan Kürtler ve diğer etnik halklar olmakla birlikte, Irak devleti de olaylara müdahalelerdeki başarısızlığı ve suçluları cezalandırmadaki yetersizliği nedeni ile bu sorunların derinleşmesine katkıda bulunmuştur. Günümüze gelindiğinde Kerkük Türkmenleri etnik temizlik gibi fiziksel saldırılara maruz kalmasa da, siyasi kimliğine yapılan "görmezden gelme" gibi fiillere maruz kalmaya devam etmektedir. Kerkük Türkmenlerinin maruz kaldığı baskı ve asimilasyonun bir devlet politikası haline gelmesi Irak'ta 1958 yılında Cumhuriyet rejiminin ilan edilmesi ile başlamıştır. Bu tarihten, 2017 yılındaki Kürt Yönetim Bölgesinin Irak Merkezi Yönetiminden ayrılması için yapılan referanduma kadar geçen süreçte Kerkük Türkmenleri bir taraftan Kürt Yönetimi, diğer taraftan DAEŞ gibi silahlı grupların tehditleri ile yüzleşirken, Irak merkezi yönetimi tarafından da dikkate alınmamışlardır. Bu bilgiler ışığında, çalışmada Kerkük Türkmenleri'nin yaşadığı asimilasyonun neden ve sonuçları, 1958 ve 2017 yılları arasındaki süreci kapsayacak şekilde incelenmiştir.
Ethnic based federalism in Ethiopia: The Somali region case
Ethiopia is a sub-Saharan African country struggling with many problems such as unemployment, poverty, malnutrition, hunger, child mortality, agriculture-based economy, inadequate health, and inadequate education. In addition to these economic and social problems of the country, there are also political problems that must be overcome and that have seriously damaged the country for years. Although the country has a turbulent political past as it hosts many ethnic structures and cultures, the federal constitution that came into force in 1995 gave the ethnic groups living in the country their rights and gave them equal representation within the federation, and allowed residing in the country with their language, religion, and cultural values. However, it is unclear how well the ethnic federal model has been transformed into a functioning ethnic federal model. Although the Nation's Constitution guarantees decentralized and autonomous regional governments, political practices can largely ignore these principles. For this reason, in terms of Ethiopia's federalism, whether self-rule and shared rule are practiced in Somali and similar ethnic regions, or is the self-government and representation of ethnic structures only a constitutional expression. There were not enough research studies to provide a comprehensive and objective answer to this matter. Therefore, to contribute to these gaps, this study investigated how well Ethiopian ethnic federalism was implemented in the self-rule and shared rule of the Somali region. In this study, in which a qualitative research design was used, the data were collected by using semi-structured online interview questions from 6 people from different professions who have knowledge and experience about the Somali region. The research findings are presented under the titles of political participation, ethnic rights, resource allocation, representation, and expectations. The findings showed that there are problems with the political involvement in the Somali region and that the lack of political participation is seen at all levels, from the local level to the federal level. Regarding ethnic rights and ethnic relations, the research findings showed that the people of the Somali Region, like most of the country, are satisfied and hopeful about the ethnic rights offered by the Ethiopian constitution and the benefits of their implementation in the country. The region's people accept federalism as a solution for the real and radical implementation of these rights. Regarding resource allocation, it has been found that while it is stated in the country's constitution that resources should be allocated to the regions proportionally and fairly and that this allocation should be supervised, in practice, the resources are not distributed proportionally and fairly. They are not audited objectively and transparently. Regarding representation, it has been found that although people of Somali are satisfied with the rights such as self-government, recognition of ethnic identities, and living by protecting religious and cultural values, which are stipulated by the federal constitution, the promises of real ethnic self-government at the local level and egalitarian representation at the federal level have not yet been fully fulfilled. Regarding the anticipation, it has been found that people of the Somali region have expectations in the fields such as the operation of the current constitution, the strengthening of the federal structure, the guarantee of autonomy, the fundamental respect for ethnic identity, and the implementation of this respect in practice, as well as the elimination of the problems experienced in terms of basic needs such as water, electricity, health, education, and making adequate investments in these areas.
Negotiating diaspora identities: Kazakhs in Turkey
This study explores the ethnic identification of Kazakhs living in Istanbul, Turkey who settled here in the beginning of the 1950s. Today their approximate number is 20.000. The work is going to discuss and analyse discourses and practices associated with their ethnic identifications. It particularly focuses on their self-identification and how they express and articulate their ethnic identity. The given work explores when and why they do so, what it means for them to be a Kazakh, and how their attitudes and opinions about their identity have been evolving over time. Kazakhs had to leave their historical homeland, Xinjiang-Uyghur Autonomous Region (Eastern Turkestan) after unsuccessful uprisings against the Chinese government in the 1930s and 1940s. After spending sometime in India, they applied for asylum in Turkey. Here they were accepted as iskanlı goçmenler, i.e. as migrants with Turkish ancestry and closely affiliated to Turkish culture. Therefore, analysing the ethnic identifications of Kazakhs in Turkey presents an interesting case, because on one hand they are regarded as Turks/Turkish, and on the other hand, despite this popular assumption, they still stand out from the majority of people, partially because of their physical appearance. Therefore, this ambiguous nature of being "Turk, but not quite" makes the case of Kazakhs unique and interesting. The work aims to demonstrate that like other types of identities, Kazakh ethnic identity is not fixed and bounded, instead it is flexible and fit for various negotiations and changes depending on personal and social relations of the people as well as national and international contexts. Keywords Kazakhs in Turkey, Ethnic identity, Nation, Diaspora, Minority
Eğitimsel kontekstte etnik sınırlar algısı ve damgayla başa çıkma stratejileri
Bu çalışma sıradan bireylerin etnik sınırlar algısı ve bununla başa çıkma stratejilerine odaklanmaktadır. Çalışmamızın temel amacı, dezavantajlı etnik kimliğe sahip sıradan bireylerin azınlıkta oldukları kentsel alanda ve özellikle okul kontekstinde, etnik aidiyetleri kapsamında algıladıkları damga ve ayrımcılık anlatılarını kategorize etmek ve bununla başa çıkma stratejilerini durumsal ve söylemsel boyutlarıyla analiz etmektir. Bu kapsamda İzmir ilinin Bayraklı ve Menemen ilçelerinde yirmi dokuz yarı yapılandırılmış derinlemesine görüşme gerçekleştirilmiş ve bu verilerin içerik analizi yapılmıştır.
Etnik kimlik merkezli sosyal dışlanmanın boyutları: Tekirdağ romanları üzerine bir araştırma
Romanların sosyal dışlanma problemi bu çalışmayla etnik kimlik temeli üzerinden ele alınacak ve Araştırmada Romanların sosyal, ekonomik, eğitim ve mekânsal alanlarda dışlanmışlıkları çok boyutlu olarak ortaya konulacaktır. Araştırmada Tekirdağ evreninde toplam 33 Romanla mülakat çalışması yapılmış ve gözlemlerden yararlanılmıştır. Tekirdağ'da Aydoğdu, Zafer ve Karadeniz mahallerindeki Romanların kendi anlatı ve yaşam pratiklerinden yola çıkarak damgalanma ve dışlanmışlık algıları içten bir bakışla tespit edilmeye çalışılmıştır. Tekirdağ Romanlarının damgalanma ve ötekileştirilme süreçlerinde, sahip oldukları etnisite ve önyargı, kalıpyargıların dışlanmada güçlü bir öneme sahip olduğu görülmüştür. Çalışmada etnografik yöntemler ile elde edilen veriler, bu perspektif ile yorumlanmıştır. Araştırmanın bulguları, Tekirdağ Romanların sosyal dışlanma pratikleri genellikle barınma, eğitim, istihdam ve sağlık gibi toplumsal alanlarda etnik ayrımcılık ve dolayısıyla ayrımcılıkla beslenen sosyal dışlanmaya maruz kaldıklarını göstermektedir. Bu nedenle Roman olmayanlarla ilişkilerinin sınırlı olduğu, güvencesiz ve sürekli olmayan işlerde çalıştıkları, eğitim seviyesinin düşüklüğü ve erken yaşta evlenme, sağlıksız konutlarda kalındığı ve suç işleme düzeylerinin yüksek olduğu gibi bulgulara ulaşılmıştır.
Identity, interest, and politics: The rise of Kurdish associational activism and the contestation of the state in Turkey
This dissertation investigates associational behaviour in a context of ethnic conflict and contestation of the state. With a case study of the Kurdish issue in Turkey, it examines the position of interest associations in major Kurdish province Diyarbakır in relation to political struggles between different models of social integration by exploring the relative weight of economic interests and collective identity politics in influencing associational strategies. This examination draws on the theoretical literature on interest associations and their impact on social order and democracy. In particular, the analysis adopts the framework of Streeck and Schmitter to understand the logic of associational action by looking at the environments of membership and influence. The analysis, however, modifies this framework by emphasizing the duality seen within both environments, as well as the transitional context that the contestation of the state and socio-economic changes contribute to. The empirical analysis focuses on a selection of interest associations with either de jure or de facto compulsory membership (the Chamber of Commerce and Industry; the Bar and Medical Associations; and labor unions in municipal sector). It provides an in-depth analysis of strategies of each association in relation to its membership and its interlocutors, as well as a broader analysis of organized interests in relation to other `partial regimes,? that is, institutionalized sites for the political representation of social groups such as political parties and social movements that represent diverse `interests? and `passions? reflecting the cleavages in society. The dissertation relies on archival research and four-months of fieldwork, focusing on the last decade for the examination of associational politics.
Kaçar tarih yazıcılığında hanedanın meşruiyeti
Safevi Devleti'nin yıkılışı ile birlikte Kaçarlar İran'ın iktidara talip güç unsurlarından biri oldular. Rakipleri Afşarlar ile Zendleri bertaraf edip İran saltanatını ele geçirmeleri 1796 yılını buldu. Meşrutiyet Devrimi'nin sarstığı Kaçar hanedanı Birinci Dünya Savaşı'nı takip eden istikrarsızlık sırasında, 1925'te Meclis kararıyla son buldu. Doktora tezi olarak hazırlanan bu çalışmada Kaçar idaresinin tarih yazıcılığı vasıtasıyla ortaya koyduğu meşruiyet anlayışı incelenmiştir. Kaçar vekayinamelerinde hanedana idari, dinî ve tarihî meşruiyet kazandırmaya yönelik anlatılara yer verilmiştir. İdari meşruiyetin inşası amacıyla hükümdarlar ile veliahtlarının saltanatın hak sahipleri oldukları açıklanmış, devletin hanedana aidiyetinin nedenleri, ülkenin tarihî topraklarına niçin hâkim olunması gerektiği ve iktidarın mutlak oluşunun lüzumu üzerinde durulmuştur. Dinî meşruiyetin inşasında Şii fıkhıyla doğrudan çelişilmeyerek hükümdarların ve devletin İslamiyet'i ve Şiiliği temsil ettikleri ileri sürülmüştür. Kullanılan hukukî kavramlarla Kaçar yönetim anlayışının hukuka yaklaşımı ortaya konmuştur. Bu sayede kanuna dayalı bir idarenin kurulamayışının düşünsel nedeni anlaşılmaktadır. Tarihî meşruiyetin teminine yönelik, hanedanın kökeni ve geçmiş devirlerin hanedanlarıyla bağları hakkında iddialarda bulunulmuştur. Bu iddialar Türklerin ve İran'ın İslam öncesi tarihleri ile İslam'dan sonra İran'ı yöneten hanedanların bir arada değerlendirildiğini göstermektedir. Halkın memnuniyetini kazanmayı başaramayan Kaçar idaresinin inşasına çabaladığı meşruiyet anlayışı, muhaliflerinin fikriyatına yenik düşmüştür. Şii fıkhının siyasi kuramı Kaçar tarihi boyunca hanedanın dinî zeminini aşındırmıştır. Kanuna dayalı muntazam bir idare kuramayan mutlak saltanatın yerini meşruti saltanat almış, nihayet Kaçar hanedanı iktidarı kaybetmiştir. Kaçar hanedanı ıslahatın başarılamayışının ve ülkenin içinde bulunduğu zaafın müsebbibi olarak addedilmiştir. Islahat talep eden aydınların faaliyetleri neticesinde İran'ın İslam öncesi tarihini merkeze alarak Türk unsurunu dışlayan bir tarih ve kimlik anlayışı gelişmiştir.
Turkey's jewish heritage revisited: architectural conservation and the politics of memory
Bu araştırma, Türkiye'nin Yahudi mimarlık mirasının çevresini saran hafıza politikaları ile ilgileniyor. Bu doğrultuda, Türkiye'de yer alan üç sinagogun tarihçeleri ile restorasyonlarını inceliyor: İstanbul Ahrida ve Mayor Sinagogları ile Edirne Büyük Sinagogu. Pek çok tarihi Türkiye Sinagogu gibi, her üç yapı da yer aldıkları bölgelerin 20. yüzyılın ilk üç çeyreğinde Yahudilerce terkedilmesiyle atıl kalmış, harabeleşmişti. 1980 sonrasında ise bu üç sinagog diğerleri arasından sıyrılarak kültürel ve uluslararası politikaların, miras endüstrisinin, Avrupa Kültür Başkenti Programı'nın, vb. güçleri altında Türkiye'nin Yahudi geçmişinin vitrinleri olmak üzere seçilmişti. Geçmiş yüzyıllarda da defalarca 'hafıza mekanları' olmuş bu yapılar, restorasyon projeleriyle yeniden hafıza mekanlarına dönüştürülmüştü. Bu araştırma, bahsi geçen sinagoglar aracılığıyla Türkiyeli Yahudi kimliğinin ve hafızasının yeniden kurgulandığı çeşitli tarihsel anları karşılaştırmalı olarak ele alıyor; yapıların (gerçekleşen ya da gerçekleşmeyen) restorasyon süreçlerini eleştirel bir bakış açısıyla inceliyor. Geniş kitlelerin ve çok aktörlü tartışmaların ilgi odağı olan bu restorasyonlara dahil mimari uygulamaların yanı sıra onları sarıp sarmalayan söylemsel alanı mercek altına alıyor. Toplumsal hayatta söylemsel ve fiziksel üretimlerin birbirine bağlı olduğu fikrinden yola çıkan bu tez; ele aldığı yapılar bağlamında kimliğin, hafızanın ve mekanın birbirleriyle ilişki içinde defalarca yeniden üretildiğini savunuyor. Bu sebeple durum çalışmaları, hem mekanın üretimine, hem de kimlik ve hafızanın üretimine ilişkin verileri temel alıyor. Yapıların fiziksel özellik ve dönüşümlerinin yanı sıra onlara ilişkin imgeleri, söylemleri ve pratikleri inceliyor. Tez, sosyal-tarihsel ve kuramsal incelemeleri kesiştiren bir araştırma sürecine dayanıyor; bu şekilde üç farklı durum çalışmasını tek bir düşünce akışının parçaları haline getirmeyi amaçlıyor. Durum çalışması bölümleri kendi içlerinde bütünlükleri olan bağımsız makaleler biçiminde yazılmış olsa da, tüm durum çalışmaları temellerini oluşturan bir kuramsal ve tarihsel perspektif ile birbirine bağlanıyor. Öte yandan, her bölümde birbirinden farklı anahtar kavramlar ağırlık kazanıyor. -Araştırma, öncelikle, kimlik ve hafızayı "inşaatlar" ya da "kurgular" olarak görüyor. Geçmişin -hiçbir zaman somut bir gerçeklik olarak değil- her zaman bir rekonstrüksiyon (yeniden inşa) faaliyetiyle geri çağırıldığını; bu sebeple geçmişin temsillerinin her zaman öznel, çoğul ve tartışmalı olduğunu savunuyor. Bahsi geçen tarihi sinagogların farklı devirlerde kimlik ve hafıza inşasının araçlarına dönüştüklerini; Türk-Yahudi geçmişinin bu yapılar çevresinde yeniden inşa ve müzakere edildiğini savunuyor ve tartışıyor. -Araştırma, ikinci olarak, kimlik ve hafızanın inşası ile politik güç arasındaki ilişkiyi araştırıyor. Etnik grup kimliğinin kentteki temsilinin pek çok koşulda politik güce xxii bağlı olarak gerçekleştiğini savunuyor. Buna göre, bahsi geçen restorasyon projelerinin de -geçmiş yılların dışlayıcı tarihlerine "karşıt anlatılar" olarak algılanmış olsalar da- baskın odakların çizdiği sınırlar içinde şekillendiğini tartışıyor. -Araştırma, üçüncü olarak, 'hafıza' ve 'tarih' arasındaki kavramsal ayrıma dayanıyor: hafızayı çoğul deneyim ve anıların oyun sahası; tarihi ise geçmişin resmi ve donmuş anlatıları olarak tanımlıyor. Güncel ilgiler doğrultusunda geçmişin sabit temsillerini üretmeye dayanan restorasyonu tarih yazımının bir biçimi olarak görüyor. Buna göre, restorasyon süreçlerinde sinagoglarla özdeşleştirilen sabit anlatılar ile, eski ya da güncel kullanıcılarının bu binalara atfettikleri değer ve anlamlar arasındaki mesafeler üzerinde duruyor. Kolektif ve bireysel hafızalar; güç ekonomileri ve sıradan deneyimlerin çoğulluğu arasındaki ilişkileri tartışıyor. Üç farklı sinagoga ve bu sinagogların tarihlerindeki çeşitli dönemlere ilişkin veri ve bulguları bir araya getiren bu çalışma; tüm bu veri ve bulguları yukarıda üç maddede açıklanan kuramsal zeminde harmanlıyor. Tez boyunca bu zeminin ürettiği kimi sorulara yanıt aranıyor: -Hafıza mekanlarının üretiminde, yapılara atanan resmi anlamlar nasıl belirleniyor? -Yapıların resmi temsilleri ile bireylere özgü temsilleri arasında nasıl ilişkiler bulunuyor? -Bir yapının restorasyonu onun geçmişine ilişkin belirli bir anlamı dondurabiliyor mu? Bireysel ve kolektif hafızaların çoğulluğunun üstesinden gelebiliyor, tarih inşasına katkıda bulunabiliyor mu? Tez, bu soruların yanıtlarını ararken, Türkiye'li Yahudilerin hafıza mekanlarını üretme biçimlerinin zaman içinde geçirdiği dönüşümü, ve kimlik politikalarının etken olduğu 1980 sonrası Türkiye'sinde anıtsallaştırma aktör ve süreçlerini tartışıyor. Giriş bölümü, araştırmanın kentsel, sosyal, tarihsel ve kuramsal bağlamlarını kapsamlı bir biçimde tanıtıyor ve analiz ediyor; tüm durum çalışmalarının arka planını oluşturan genel çerçeveyi kuruyor. Ardından, durum çalışması bölümleri olan 2., 3. ve 4. bölümler, araştırma konusu olan üç sinagogun eleştirel tarihlerini sunuyor. 2. Bölüm Balat Ahrida Sinagogu'na, 3. Bölüm Hasköy Mayor Sinagogu'na, 4. Bölüm ise Edirne Büyük Sinagogu'na odaklanıyor. Durum çalışması bölümleri, sinagogların hafıza ve tarih mekanlarına dönüştüğü çeşitli tarihsel anlara değiniyor; yapıların 1980 sonrası restorasyonlarını sarmalayan söylemleri ve mimari imgelemleri eleştirel bir bakış açısıyla inceliyor. İlk durum çalışması bölümü (Bölüm 2), İstanbul'a Balkanlar'dan göç eden bir Yahudi cemaati tarafından 15. yüzyılda inşa edilmiş olan ve İstanbul'un Balat semtinde yer alan Ahrida Sinagogu'nun bir eleştirel tarihini sunuyor. "Ahrida Sinagogu Vakası" başlıklı bu bölüm, Ahrida Sinagogu'nun 19. ve 20. yüzyıl sonlarında gerçekleşen politik etkinlikler kapsamında sembolleştirildiğini öne sürüyor; bu politik sembolleştirmeye dahil olan söylemler ile süreçleri araştırıyor ve tartışıyor. Sinagogun 20. yüzyıl sonundaki restorasyonunun hem Türkiye Yahudileri'nin, hem İstanbul'un kimliğinin yeniden kurgulanması için bir araç olduğunu savunuyor. İkinci durum çalışması bölümü (Bölüm 3), Osmanlı topraklarına göç eden bir Sefarad Yahudi cemaati tarafından 17. yüzyılda inşa edilmiş olan ve İstanbul'un Hasköy semtinde yer alan Mayor Sinagogu'nun bir eleştirel tarihini sunuyor. Mayor xxiii Sinagogu'na ilişkin anlam ve hafızaların çoğulluğu sebebiyle yapının restorasyonunun bir tartışma konusu haline gelmiş olduğunu öne süren bölümün başlığı: "Mayor Sinagogu Vakası". Bölüm, endüstriyel imalathane olarak yeniden işlevlendirilmiş ve giderek köhneleşmekte olan Mayor Sinagogu'nun İstanbul'un 2010 Kültür Başkentliği sırasında keşfedilmesi ve geniş toplumun gündemine gelmesi sürecini anlatıyor ve tartışıyor. Bu geniş çaplı ilgiyle birlikte sinagogun restorasyonunu sarmalayan çoğul ses ve fikirlerin, restorasyonun gerçekleşmesine engel olduğunu öne sürüyor. Üçüncü durum çalışması bölümü (Bölüm 4), 20. yüzyıl başında Edirne'de, şehrin bu dönemde modernleşen kamusal alanında, Yahudi cemaatinin modernleşen kimliğinin temsili olarak inşa edilmiş olan Edirne Büyük Sinagogu'nun bir eleştirel tarihini sunuyor. "Edirne Büyük Sinagogu Vakası" başlıklı bölüm, Edirne'de Yahudi yaşamının sonlanmasıyla terkedilmiş ve büyük ölçüde yıkılmış olan Edirne Büyük Sinagogu'nun devlet kurumları önderliğinde gerçekleşen restorasyon sürecini ele alıyor. Pek çok kişi tarafından Yahudiler'in Edirne'yi terk etmesine neden olan tarihsel olayların telafisi olarak görülen bu restorasyonun çevresini saran çeşitli söylemler üzerinde duruyor. Restorasyonun yapıya atadığı resmi anlamları araştırıyor ve analiz ediyor. Bahsi geçen resmi anlamlar ile, yapının bireylerin hafızalarındaki çoğul biçimleri arasındaki mesafeye vurgu yapıyor. Tez çalışması, durum araştırması bulgularının tezin tarihsel ve kuramsal altyapısıyla birlikte yorumlandığı kapsamlı bir tartışma ile sonlanıyor. Ele alınan üç sinagogun geçmişi yeniden dillendirmek üzere araçsallaştırıldığı farklı tarihsel anlar üzerinde duran bu tartışma, tez boyunca öne çıkan kimi anahtar kavramlar çevresinde kurgulanıyor: mimarlık, kimlik, güç, farklılık, tarih ve hafıza. Burada anahatlarıyla özetlenen bu tez çalışması; işte bu anahtar kavramlar (mimarlık, kimlik, güç, farklılık, tarih ve hafıza) arasındaki karmaşık ilişkiler üzerine özgün bir yaklaşım ortaya koymaya çabalıyor. Böylece hem mimarlık ve hafızayı konu alan külliyata, hem Türkiye'deki Yahudi mimarlığının tarihine ilişkin çalışmalara, hem de Türkiye'nin mimari miras tartışmalarına kuramsal ve sosyal-eleştirel bir katkıda bulunmayı amaçlıyor.
Kazak kimliğinin yaratılmasında iletişimin rolü: Cumhurbaşkanın ulusa sesleniş konuşmalarına dair inceleme
Bu çalışmada Kazakistan'ın kurucu devlet başkanı N. Nazarbayev'in bir ulusal kimlik yaratma çabasının hangi yollardan geçtiğini derleyip nitel analiz yöntemiyle sunulması amaçlanmıştır. Bu amaçla ulusa sesleniş konuşmaları kronolojik olarak takip edilerek analiz yapılmıştır. Sovyetler Birliği'nin dağılmasından sonra bağımsız devletlerin kurulması, yeni ulusal kimlik paradigmaları yaratmıştır. Küreselleşme sürecinde ulusal kimlik ve ulusal öz bilinç konuları yabancı bilim adamlarının araştırmalarında ele alınmakta; azınlıkların çok etnikli ülkelerde ezilebileceği vurgulanmaktadır. Nazarbayev de bu gerçekten hareketle bir Kazakistan Cumhuriyeti milli kimliği yaratmak için birtakım politikaları benimsediği anlaşılmaktadır. Bu politikaları ulusa sesleniş konuşmalarında belirli bir stratejide ortaya çıkmaktadır. N. Nazarbayev'in ulusa sesleniş konuşmalarında Kazakistanlı kimliğin ön planda tutarken makale ve kitaplarında Kazak kimliğine dair açık ve belirgin vurguları daha sık yapmaktadır. Ulusa seslenişinde sivil kimliği ön planda tutarken harici çalışmalarında Kazak etnik kimliğinin ön planda olduğunu söylenebilir. N. Nazarbayev, Kazak dili ve kültürü üzerine vurgular yaparken Kazak dili ve kültürü üzerine yapılan vurgular zamanla sıklaşmış ve daha açık belirgin hal almıştır. Zamanla kültürel ve dil anlamında Kazak etniğinin alttan üste doğru yükselişini görülse de diğer anlamlarda demokrasi ve hukukun üstünlüğü ile sivil kimliğin koşulları sağlanmıştır. Uzun süren liderin politik hareketleri, süreklilik gösteren istikrar ve barış ülkede sivil kimliği güçlendirmiştir. Nazarbayev'in konuşmalarına bütüncül bir bakış açısıyla analiz edildiğinde, sonuç olarak, Kazak kimliği ile değil, Kazakistan kimliği ile karşılaşılmıştır. Liderin tasarlamış olduğu kimlik bir kazak kimliğinden daha çok, "Kazakistan ulusal kimliği" olduğu söylenebilir. Sonuç olarak liderin ulusal konuşmalarında vurguladığı ve algılamış olduğu milli kimlik Kazak kimliği değil "Kazakistanlı" kimliğidir.
Sosyo-kültürel bir inşa olarak bireyselleşen Kürt dindarlığının imkanı
Bireyler kendi yaşam alanları içerisinde kimliklerini üretirler. Bireyler ürettikleri bu kimliklerini etkileşimlerle yeniden inşa ederler. Bu temel görüş üzerinden şekillenen araştırmada genel amaç sınırlandırılmış bir konu üzerinden din ve etnisite arasındaki ilişkinin ne olduğu ve bunun nasıl bir sekülerleşme tipolojisini ortaya çıkardığını anlamaktır. Din süreklilik arz eden bir özelliğe sahiptir. Şartların değişmesi ve diğer faktörlerin etkisiyle oluşan ihtiyaçlar sonucu dinin yeniden inşa edildiği düşünülmektedir. Dindar Kürt bireyler örneğinde hangi şartlar ve etkenlerin böyle bir inşayı doğurduğu bu araştırma sürecinde gözlemlenmeye çalışılmıştır. Dini ve etnik duygunun bir araya gelmesini sağlayan olgu ve olayların neler olduğu ve din ile etnisitenin bir arada bulunabilme özelliğini ortaya çıkarmak ve bunun sonucunda bireyde gözlenebilen bir değişim varsa bunun doğasını araştırmanın genel amaçları bakımından önem taşımaktadır. Çalışma oluşturduğu bağlam ile bireylerdeki süreçsel ve düşünümsel nitelikleri, öznel anlamları ve toplumsal gerçekliğin etkileşim ve iletişimsel doğasını ön plana çıkarmaktadır. Bu nedenle bunları anlamaya imkân veren nitel yöntem ve fenomenolojik çözümleme tercih edilmiştir. Araştırmanın verileri de yarı yapılandırılmış soru formu yardımıyla mülakatlar yapılarak elde edilmiştir. Mülakatlar 8'i kadın olmak üzere toplamda 28 kişi ile yapılmıştır. Bu bireyler Ankara, Aydın, İzmir, Bitlis, Van ve Hakkari şehirlerinden seçilmiştir. Elde edilen veriler katılımcıların etnik ve dini kimlik algılarını, bu algı ile oluşan dinsel tasavvurlarını ve siyasal tahayyüllerini içermektedir. Bu araştırmanın analizi görüşme dökümleriyle başlamış ve elde edilen bulguların betimlenmesi ve yorumlanması ile tamamlanmıştır. Ancak bu verilerden elde edilen bulgulardan üretilen sonuçlar genelleştirilmeyerek araştırmanın örneklemini kapsayacak biçimde tasarlanmıştır. Böylece bu özgül örneğin etnik kimlik, din, farklılıklar, bireyselleşme, sekülerleşme gibi konularda sürdürülen tartışmaları genişleterek alana bir katkı sağlayacağı düşünülmektedir. Bu araştırmada, görüşmeler sonucunda elde edilmiş sözlü ifadelerin yanında, ikincil veri kaynakları da çalışmayı desteklemek amacıyla kullanılmıştır. Veriler sonucunda çalışmanın örneklemini oluşturan bireylerde güçlü bir kimlik algısının olduğu tespit edilmiştir. Bireylerdeki kimlik algısı hem dinî hem de etnik kimlikle alakalıdır. Bu da araştırmaya konu olan dindar Kürt bireylerde din ve etnisitenin canlı, hareketli bir şekilde karşılıklı etkileşim sonucunda yeniden inşa edildiğini göstermektedir. Bu kimlik algısının sonucu olarak gelenekten farklı bir din tasavvurunun oluştuğu görülmektedir. Bu anlamda dinin öznel ve içsel bir tasavvurunun katılımcı anlayışında mevcut olduğu anlaşılmaktadır. Oluşan bu yeni dinsel tasavvur örneğinde etnik kimlik önemli bir dinamik olarak işlev görmektedir. Siyasal alana bakıldığında ise katılımcılar açısından belirleyici unsurun etnik kimlik stratejisi olduğu görülmektedir. Çünkü dindar Kürt katılımcılar kendilerine yönelik yaşananları bir kültür ve kimlik sorunu olarak görmektedirler. Din ise kazandığı öznel anlamlar ile burada temel kaynaklardan biri olmaya devam etmektedir. Bu anlamda bireylerde çoğulcu, her şeyi kapsamaya çalışan bir siyasal düşünüşün oluşturulmaya çalışıldığı görülmektedir. Dolayısıyla bu çalışma konu edindiği bireyler örneğinde etno-dinsel inşanın seküler inşayı da beraberinde getirdiği düşüncesini irdelemektedir. Böylece temelini bireysel inşadan alan bir Kürt İslamından bahsetmek mümkün olmuştur. Anahtar Kelimeler: Din Sosyolojisi, Etnisite, Din, Kimlik, Kürtler, Kürt İslamı
Beyimbet Maylin'in piyeslerinde Sovyet kimliğinin inşası
Beyimbet Maylin'in piyeslerinde Sovyet kimliğinin inşasını ele alan bu çalışma temelde altı bölümden oluşmaktadır. Araştırmanın birinci bölümünde, araştırmamızın problemi, argümanı ve yöntemleri ifade edilmiştir. Buna göre bu çalışma, her şeyden önce "kimlik" mefhumunu, "biz" ve "öteki" zıtlığı çerçevesinde inşa edilebilen bir kavram olarak düşünmüş ve bu düşünceden hareketle Kazakistan coğrafyasında SSCB'nin ideolojik kimlik politikalarını, Kazak yazar, şair ve dramaturg Beyimbet Maylin'in piyesleri üzerinden analiz etmeye çalışmıştır. Bunun hemen ardından çalışmanın ikinci bölümünde araştırmaya konu olan sanatçı Beyimbet Maylin'in biyografisi ve edebî yaşantısı aktarılmıştır. Araştırmanın üçüncü bölümü, "Sovyet Öncesi Dönemde Kazaklar", Sovyet dönemine gelindiğinde ideoloji tarafından "öteki" haline getirilecek yaşantının, değerlerin, adetlerin ve geleneklerin açıklandığı bölümdür. Bu bölümde Kazakların kökeni ve oluşumundan başlayarak, Kazakların geleneksel kültürleri, yaşantıları, idari ve ekonomik ve sosyal yaşamları hakkında bilgi verilmiştir. Bunun ardından Rusların Kazak bozkırlarını fethi bölümü izlemiş ve Rus Çarlığı yıkılana kadarki dönemde, 1905 Devrimi'nde, İç Savaş yıllarında Kazakların sosyal, siyasi, ekonomik ve kültürel yaşantısı ele alınmıştır. Araştırmanın dördüncü bölümü, "Sovyet Döneminde Kazaklar", önce Sovyet rejiminin "milliyetler problemini" çözmek adına ürettiği "milliyetler politikası"nın kuramsal dayanaklarını açıklamış, ardından Sovyet hükümetinin Kazakistan'daki idarî, ekonomik ve sosyal politikaları, Sovyet Milliyetler Politikası çerçevesinde aktarılmıştır. Araştırmanın beşinci başlığı, "Beyimbet Maylin'in Piyeslerinde Sovyet Kimliğinin İnşası" bölümünde önce tiyatro sanatının insan yaşantısındaki işlevinden ve Sovyet devrindeki misyonundan bahsedilmiştir. Bundan sonra yazarın piyesleri hakkında bilgiler ve piyeslerin özetleri okuyucuya sunulmuş; piyeslerin içerik analizleri üzerinden Sovyet kimliğinin "biz" ve "öteki" gruplarının ne şekilde kurgulandığına dair tespit ve değerlendirmeler yapılmıştır. Araştırmanın altıncı ve son bölümü, bütün araştırma boyunca elde edilen bulguların toplu şekilde genel bir çerçevede değerlendirmesini içermektedir.
The politics of civic identity in Turkey: 2011-2017
When the Peoples' Democratic Party (HDP) succeeded in gaining significant support amongst the non-Kurdish electorate in the June 2015 election, many believed Türkiyelileşme – the political strategy of appealing to the non-Kurdish electorate across Turkey through broad alliances with Turkish progressive movements – was the reason behind HDP's success. Due to this, much literature tended to emphasise how HDP's Türkiyelileşme discourse was a transformation from their more ethno-nationalist predecessor parties. Through a historical discursive analysis of pro-Kurdish political party activism since the 1960s until the emergence of the HDP, this thesis instead argues that the discourse displayed by Kurdish activists since the emergence of pro-Kurdish parties in the 1990s has always displayed a Türkiyelileşme discourse. Moreover, this thesis analyses different periods where pro-Kurdish parties have utilised a more ethno-nationalist discourse and periods characterised by a Türkiyelileşme agenda. While many have interpreted pro-Kurdish activism as either ethno-nationalist or Türkiyelileşme, I argue that party activism is defined by both extremes. While the more inclusive Türkiyelileşme characterises pro-Kurdish party activism during periods of relative peace and stability, when state coercion is used against the party, pro-Kurdish activists tend to 'return to their heartlands' and utilise a more ethno-nationalist political stance. Thus, this thesis aims to draw links between the level of pressure asserted on pro-Kurdish politics and the political strategy with which HDP and its predecessor parties have chosen to follow.
Kurdish tribes and the question of assimilation in Turkey
After modern Turkey was founded, state elite initiated a comprehensive nation-building process and assimilation of Kurds has been a fundamental of part that project. From forced resettlement to compulsory Turkish education, various Turkification policies were put into force. However, it is hard to say that the Turkish state has achieved goal of Turkification in most of Kurdish geographies today. It has become a substantial question what enabled the Kurds to resist assimilation throughout 20th century in the face of ever-growing state repression. I accept that the repression has been the main reason behind the development of Kurdish nationalism in Turkey. However, based on a hypothesis-generating case study that I conducted on several tribal and non-tribal Kurdish groups, I argue that the so-called state repression entered into a dialectical relation with the local socio-political power blocks, Kurdish tribes, which decelerated assimilation of the Kurds to a certain degree. Marginalized and ill-treated Kurds were forced to gather around tribes and continue to live within boundaries of these sociologically powerful communities. I also claim that the Kurdish tribes in themselves have a potential to slow down cultural assimilation to a certain degree. They take consent of their members, generate their loyalty and they could become divergent sources of political authority as distributor of scarce economic resources particularly when the state showed infrastructural, economic and administrative incapacity.