Avrupa Birliği ve "Mükerrer iltica talepleri": Karşılaştırmalı bir analiz

Tarih boyunca insanlar, çeşitli sebeplerle bireysel olarak veya gruplar halinde bir yerden bir yere göç etmiştir ve bu nedenle göç, her zaman yerde görülebilen yaygın bir olgu olmuştur. Göç eden gruplar arasında zulüm korkusu, çatışma ve şiddet gibi sebeplerle yerlerinden edilen insanlar olarak tanımlanan mülteciler, mültecilerin korunmasının kendine has dinamikleri olan çok yönlü bir konu olması nedeniyle özel bir yere sahiptirler. Avrupa ve özellikle Avrupa Birliği (AB) tarihinde birçok kez kitlesel göç hareketleriyle karşılaşmıştır. Ancak 2011 yılında Orta Doğu ve Kuzey Afrika ülkelerini etkisi altına alan çalkantılarla başlayıp 2015 yılında zirveye ulaşan ve halen devam etmekte olan mülteci koruma krizi, AB için benzeri görülmemiş bir insani krize dönüşmüştür. AB, topraklarına ulaşan sığınmacıların korunma ihtiyaçlarına Avrupa Ortak Sığınma Sistemi (AOSS) çerçevesinde yanıt vermeye çalışsa da bu krizi yönetmeyi başaramamıştır. Bunun sonucunda ise AOSS'nin temel eksiklikleri ortaya çıkmıştır. Bu bağlamda bu tezin amacı, sığınma ve göç alanlarında AB için ciddi bir sorun teşkil eden mükerrer iltica talepleri sorununun incelenmesi ve son dönemde yaşanan mülteci koruma krizi odağında bu sorunun boyutu ve sebeplerinin belirlenmesidir. Bu amaçla dört AB Üye Ülkesi—Yunanistan, Almanya, Macaristan ve İsveç—örnek ülkeler olarak seçilmiş ve sığınma alanındaki politika ve uygulamaları karşılaştırmalı olarak analiz edilmiştir. Bu analizden yola çıkarak bu çalışmada AB Üye Ülkelerinin sığınma politika ve uygulamaları arasında ciddi farklılıklar olduğu ve AB'nin tam uyumlaştırma konusundaki başarısızlığı nedeniyle mükerrer iltica talepleri sorununun son yıllarda yaşanan mülteci koruma krizi esnasında da devam ettiği sonucuna varılmıştır.