Dört farklı tip kompozit rezin materyalden polimerizasyon sonrası salınan artık monomer miktarının karşılaştırılarak değerlendirilmesi

Amaç: Bu çalışmanın amacı, dört farklı tip kompozit rezin materyalden polimerizasyon sonrası farklı zaman periyotlarında salınan artık monomer (Bis-GMA UDMA ve TEGDMA) miktarının Yüksek Performanslı Likit Kromatografi tekniği (HPLC) kullanılarak karşılaştırılması ve değerlendirilmesidir. Gereç ve Yöntem: Çalışmamızda, nanodoldurucu içerikli dört farklı kompozit rezin materyali (Grandio, Filtek™ Ultimate Universal, Clearfil Majesty Posterior ve Tetric EvoCeram) kullanıldı. Her materyalden 10 adet olacak şekilde 5mm çap ve 2mm yüksekliğe sahip toplam 40 adet örnek disk hazırlandı ve cilalandı. Örnekler, 1, 15 ve 30. günde ölçümleri yapılmak üzere %75'lik etanol / %25 su çözeltisi ihtiva eden amber renkli cam şişelere yerleştirildi. Söz konusu zaman periyotlarında, 1mL'lik numuneler alınarak 1.5mL'lik cam viyallere aktarıldı. Sonuç olarak, toplam 120 örnek hazırlanmış oldu. Monomerlerin 6 farklı çözeltisi hazırlanarak HPLC cihazının kalibrasyonu ve kromatografik şartlar oluşturuldu. Böylece saf monomerlerin alıkonma süreleri belirlenmiş oldu. Örneklerin HPLC cihazıyla analizi gerçekleştirilerek kromatogramları elde edildi. Bulguların normal dağılıma uygunluğu Shapiro-Wilk testiyle yapıldı. Farklı markalar arasında artık monomer salınım miktarının birbirine göre kıyasında One Way Anova testi kullanıldı. Farklılığın hangi markadan ve hangi monomerden kaynaklandığının tespit için Tukey HSD testi kullanıldı. Tekrarlı ölçümlerde ikili kıyaslar için Bonferroni testi uygulandı. p<0,05 değeri istatistiksel açıdan anlamlı olarak kabul edildi. Bulgular: Bis-GMA, UDMA ve TEGDMA standart monomerlerine ait retansiyon süreleri sırasıyla 5.3, 4.9 ve 4.4 dakika olarak belirlendi. Çalışmamızda kullandığımız materyallerin tümünden Bis-GMA ve UDMA salınımı tespit edilirken, yalnızca Tetric EvoCeram materyalinden TEGDMA salınımı görülmedi. Tüm kompozit rezinlerin total monomer salınım miktarları arasında zamana bağlı olarak anlamlı farklılıklar gözlenirken, en yüksek salınım değerlerine 15. günde ulaşıldı. Sonuç: Materyallerden tüm zaman periyotlarında artık monomer salınımı gerçekleştiği belirlendi. Artık monomerlerin dentin tübülleri aracılığıyla pulpaya zarar vermesi, yumuşak dokularca emilerek veya yutularak lokal veya sistemik toksisiteye neden olabilmesi mümkün olup, maksimum polimerizasyon sağlayacak tedbirlerin alınması, pulpa koruyucu materyallerin kullanılması ve doldurucu içeriği arttırılmış kompozit rezinlerin kullanılması yerinde olacaktır. Anahtar Kelimeler: nanodolduruculu kompozit, artık monomer, yüksek basınçlı sıvı kromatografisi, biyoyuyumluluk.