Su topu oyuncularında omuz eklemi ve kor stabilitenin değerlendirilmesi

Çalışmanın amacı; sutopu oynayanlar ile oynamayanların omuz ve kor (lumbopelvik) stabilizasyon parametrelerini karşılaştırmaktır. Çalışmaya sutopu oynayan (43E; 16.30±3.42 yıl) ve sutopu oynamayan (39E; 15.71±3.30 yıl) toplam 82 gönüllü dahil edildi. Her iki grup demografik özellikleri itibariyle istatiksel olarak karşılastırılabilir durumdaydı. Çalışmada olguların omuz esneklik ve kuvvet parametreleri (pektoral kasların esnekliği, arka kapsül esnekliği, iç ve dış rotasyon eklem hareket açıklığı, rotator kas kuvveti ve skapula pozisyonu) ve kor dayanıklılığı ve stabilizasyonu (gövde dayanıklılık ve lumbopelvik stabilite) değerlendirildi. Omuzun iç ve dış rotasyon eklem hareket açıklığının ve omuz arka kapsül esnekliğinin belirlenmesinde gonyometre kullanıldı. Pektoralis minör kasının esnekliği metrik veri olarak kaydedildi ve omuz ekleminin rotator kas kuvveti miyometre ile değerlendirildi. Gövde kaslarının dayanıklılığının belirlenmesinde McGill Gövde Dayanıklılık Testi kullanıldı. Sahrmann Core Stabilite Testi ile kor (lumbopelvik) stabilite seviyeleri değerlendirildi. Yapılan istatiksel analizlere göre, sutopçularda pektoralis minor ve omuz arka kapsül ölçüm değerleri (sağ/sol) istatiksel olarak anlamlı derecede daha düşük yani kısa ve gergin olarak bulundu (p < 0.05). Sutopu oynayan grupta omuz ekleminin internal rotasyon eklem hareket açıklığı değerleri diğer gruba kıyasla daha limitli iken, dış rotasyon eklem hareket açıklığı değerleri daha fazlaydı ve her iki değer sonuçları istatiksel olarak anlamlı düzeydeydi (p < 0.05). Benzer şekilde, omuz iç ve dış rotasyon kuvvet değerleri (sağ/sol) sutopçularda daha yüksekti (p < 0.05). Ayrıca, sutopçularda gövde kas endurans (fleksör, ekstansör ve lateral) ve kor stabilite değerleri anlamlı şekilde yüksek bulundu (p < 0.05). Bu çalışma, sutopu oynayan grubun omuz eklem ve kor (gövde) parametrelerinin sutopu oynamayan bireylere göre farklı olduğunu ortaya koydu ve çalışmamızdaki farklılıklar omuz yaralanmaları açısından risk faktörleri olarak düşünüldü.