Major depresif bozukluk tanılı ergen hastalarda tafa5 / FAM19A5, proinflamatuvar sitokinler, oksidatif stres, S100B ve BDNF düzeylerinin değerlendirilmesi

AMAÇ Ergen popülasyonda yaygınlığı giderek artan önemli bir mortalite ve morbidite nedeni olan major depresif bozukluğun (MDB) inflamasyonla ilişkisi olduğunu gösteren çok sayıda güncel çalışma mevcuttur. Amacımız ergen MDB'li hastalarda; yeni bir biyobelirteç olarak FAM19A5'in (TAFA-5 proteini) serum düzeyleri ile ilişkili olabilecek inflamatuar sitokinleri, oksidatif stres parametrelerini, serum BDNF ve S100B düzeylerini değerlendirerek depresyonun nöroinflamatuar patofizyolojisinin ileri moleküler düzey aydınlatılması için katkı sağlamaktır. GEREÇ VE YÖNTEM Çalışmada yeni tanı almış ve psikotrop ilaç kullanımı olmayan aktif MDB'si olan ergenler yaş ve cinsiyet açısından eşleştirilmiş sağlıklı kontrol grubu ile nörobiyolojik açıdan kıyaslandı. Bu amaçla hem hasta hem kontrol grubunun serum FAM19A5 düzeyi, sitokin düzeyleri, BDNF ve S100B düzeyleri ve oksidatif stres parametreleri değerlendirildi. Bu çalışmanın katılımcıları yarı yapılandırılmış bir psikiyatri görüşmesine katıldı ve bazı ölçekleri doldurdu. BULGULAR IFN-γ nın MDB tanılı ergenlerde sağlıklı kontrollere göre anlamlı düzeyde yüksek olduğu, intihar girişim riski orta ve üstü olan kişilerde IL-6 nın anlamlı yüksek olduğu; tüm grupta IL-6 düzeyi depresyon şiddet puanları, irritabilite şiddeti ve bedensel belirti şiddeti ile pozitif korelasyon gösterdiği; tüm grupta IL1β düzeyi uyku bozukluğu şiddeti ile negatif korelasyon gösterdiği; tüm grupta FAM19A5'in IL-6 ve TNF-α ile pozitif korelasyon gösterdiği saptandı. SONUÇLAR Sonuçlarımız inflamasyonun MDB'rolü olduğunu desteklemekle birlikte ergen popülasyonda henüz saptanabilir düzeyde olmayabileceğini, belki de MDB'ye bağlı nörodejenerasyonun erken müdahele ile önlenebileceğidir. Ergen yaş grubu ile daha fazla çalışmaya ihtiyaç duyulmaktadır.