Helicobacter pylorı seropozitivitesi olan tip-2 diyabetli hastalarda tümör nekroz faktörü alfa (TNFα), komplement bileşen 3 (C3), interleukin-6 (IL-6) ve bazı biyokimyasal değişkenlerin değerlendirilmesi

Tip 2 diyabet (T2DM), insülin etkisinde, insülin salınımında veya her ikisindeki bozukluklara bağlı olarak kronik hiperglisemi ile tanımlanan bir metabolik hastalıktır. Bu, toplum ve ekonomi için ciddi sonuçlar doğuran acil bir küresel sağlık sorunudur. T2DM, belgelenen tüm diyabet vakalarının yüzde doksanını oluĢturur ve ölümlerin önde gelen on nedeni arasında yer alır. Diyabetli kiĢiler genellikle hiperglisemi, bozulmuĢ bağıĢıklık sistemi fonksiyonu ve kalp hastalığı ve hipertansiyon gibi çeĢitli hastalıkların bir sonucu olarak kronik enfeksiyonlara karĢı daha yüksek bir duyarlılığa sahiptir. Helicobacter pylori ile T2DM arasındaki iliĢkiye dair kanıtlar var. H. pylori, mide mukozasında yaĢayan ve peptik ülser, kronik gastrit ve mide adenokarsinomları gibi çeĢitli klinik bozuklukların ortaya çıkmasına neden olan gram-negatif bakterilerdir. Ancak H. pylori'nin komplikasyonları sadece mide bölgesiyle sınırlı değildir. Diyabet gibi sindirim dıĢı hastalıklar bilimsel olarak H. pylori görülme sıklığıyla iliĢkilendirilmiĢtir. T2DM'nin geliĢimi, tümör nekroz faktörü-a (TNF-a), C-reaktif protein (CRP) ve interlökin-6 (IL-6) gibi inflamatuar aracıların daha yüksek konsantrasyonuyla güçlü bir Ģekilde iliĢkiliydi. Bu nedenle araĢtırmamız, T2DM'li kiĢiler arasında H. pylori enfeksiyonunun sıklığını değerlendirmeyi, H. pylori'nin T2DM'deki bazı inflamatuar aracılar üzerindeki etkisini araĢtırmayı ve inflamatuar aracıların glisemik kontrol belirteçleri (HbA1c, plazma glukozu) üzerindeki etkisini değerlendirmeyi amaçladı. T2DM'li bireylerde. ÇalıĢmaya Kerkük ġehri'ndeki Kerkük Eğitim Hastanesi'nin dahiliye bölümüne devam eden T2DM'li 95 birey ve görünüĢte sağlıklı 45 kiĢi dahil edildi. Gönüllüler T2DM ve H. pylori'yi doğrulamak için tarandı. iv Enflamatuar aracılar: C3, TNF-α, hs-CRP, IL-6 ve tüm gönüllülerin ferritini de kaydedildi. Veri analizi için SSPS istatistik paketi uygulandı. ÇalıĢma, H. pylori'nin glisemik kontrolü etkilediği ve T2DM'li kiĢilerin H. pylori enfeksiyonuna karĢı savunmasız olduğu sonucuna varmıĢtır. Ayrıca inflamatuar aracılar ile glisemik belirteçler arasında doğrudan bir iliĢki bulunmuĢtur; bu, bu aracıların T2DM hastalarında glisemik kontrolü tahmin etmek için kullanılabileceğini göstermektedir