Türk tekstil ve hazır giyim sanayinin bugün itibari ile değerlendirilmesi

Tekstil insanların korunma için temel ihtiyaçlarından biridir. El emeği ve ev yapımı ile başlayan üretim, toplum geliştikçe, şehir hayatı yeni bir yaşam biçimini benimsetmiştir. Büyük terzihaneler buhar, elektrik ve mekanizasyon ile endistriyel üretim başlamıştır. Birinci dünya savaşında askeri kıyafet talebi, ikinci dünya savaşı sonrası gelişen ekonomiler, artan refah, barış ortamında ise moda, desen ,yenilikler egemen olmuş uluslararası ticaretin artmasına yol açmıştır. Özellikle 2005'te başlayan serbest ticaret, kotasız mal hareketleri, Çin ve uzak doğu ülkelerinin pazarlara girmesi yeni bir dönemin başlangıcı olmuştur. Türkiye geleneksel olarak ipek, yün, pamuk, halı ve tekstilin anavatanını oluşturur. Özellikle 1980 sonrasında benimsenen ihracata dayalı stratejik kalkınma modeli ile üretim 50 milyar dolara ulaşmış yaklaşık % 70'i de ihrac edilmektedir. 2005 yılından itibaren rakipler üretim ve ihracatlarını daha hızlı arttırmıştır. Bu çalışmada Türkiye'deki uygulamaların sebepleri ve sonuçları Michael Porter'ın ELMAS modeli esaslarında incelenip, tarihi geçmişle ilişkilendirip, devletin yönetim ve organizasyonu, kanun ve kuralları ile ilişkilendirip, inceleme altına alınmıştır Bu çalışmanın sonucuna göre Türkiye, oluşan çok değerli bilgi birikimi, kültürel değerler, uluslararası zor pazarlardaki birikmiş tecrübesi ile kıymetli bir güce sahiptir. Türkiye bu sektörleri, sosyal huzur, istihdam, döviz kazancı ve vergi gelirleri için mutlaka korumalı ve desteklemelidir.