The predicted role of childhood trauma and differentiation of self on marital satisfaction

Evlilik doyumunu incelemek amacıyla çocukluk çağı travmalarının ve benliğin ayrımlaşmasının evlilik doyumu üzerindeki yordama gücü incelenmiştir. Bu çalışmada nicel, yordayıcı ilişkisel araştırma modeli kullanılmıştır. Araştırmanın verileri kolayda örnekleme yöntemi ile toplanmıştır. Araştırmanın katılımcıları Türkiye'de yaşayan 500 evli bireylerden oluşmaktadır. Verilerin toplanmasında katılımcılara araştırmacının hazırladığı demografik bilgi formu, Evlilik Doyum Ölçeği, Çocukluk Çağı Travmaları Ölçeği ve Benliğin Ayrımlaşması Ölçeği uygulanmıştır. Elde edilen veriler SPSS 26.0 paket programı ile analiz edilmiştir. Verilerin analizinde Bağımsız Gruplar t Testi, Tek Yönlü Varyans Analizi (ANOVA), Post-Hoc tekniklerinden Tukey analizi, Pearson Çarpım Moment Korelasyonu ve Hiyerarşik Regresyon kullanılmıştır. Araştırma sonucunda elde edilen bulgulara göre, çocukluk çağı travmalarının ve benliğin ayrımlaşmasının evlilik doyumu üzerinde yordayıcı bir gücü olduğu bulunmuştur. Bağımsız değişkenlerin evlilik doyumunu yordama gücü yüzde %10'dur. Evlilik doyumu ile cinsiyet, eğitim seviyesi, yaş, flört süresi, çocuk sahibi olma ve evlilik süresi arasında anlamlı bir farklılık bulunmamıştır.