Hemşirelik öğrencilerinin yapay zekâ genel tutumları ile klinik performansta öz yeterlilikleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Özet Amaç: Bu çalışma, hemşirelik öğrencilerinin yapay zekâ genel tutumları ile klinik performansta öz- yeterlilikleri arasındaki ilişkinin incelenmesi amacıyla yapılmıştır. Gereç ve Yöntem: Araştırma 02 Aralık 2024 - 31 Ocak 2025 tarihleri arasında Dicle Üniversitesi Atatürk Sağlık Bilimleri Fakültesi Hemşirelik Bölümünde ikinci, üçüncü ve dördüncü sınıfa devam eden 338 öğrenci ile yürütülmüştür. Araştırmada örneklem seçimine gidilmemiş olup belirtilen tarihlerde en az bir klinik uygulama alıp başarılı olan ve çalışmaya katılmayı kabul eden öğrencilere uygulanmıştır. Çalışma verileri, ''Tanıtıcı Bilgi Formu'', ''Yapay Zekâya Yönelik Genel Tutum Ölçeği'', ''Klinik Performansta Öz-Yeterlik Ölçeği (KPÖYÖ)'' kullanılarak toplanmıştır. Bulgular: Hemşirelik öğrencilerinin yaş ortalamasının 21.73 ± 2.38 (yıl) olduğu ve %68.9'unun kadın olduğu belirlenmiştir. Öğrencilerin %68.9'unun daha önce bir yapay zekâ uygulaması kullandığı, %74.6'sı klinik uygulamaya hazır olduğu, %48.5'inin klinik uygulamada yapay zekâ kullandığı ve % 56.2'sinin yapay zekânın klinik becerilere katkı sağlayacağını düşündüğü belirlenmiştir. Çalışmamızda hemşirelik öğrencilerinin yapay zekâya yönelik genel tutum ölçeği toplam puan ortalaması 65.95±10.48; KPÖYÖ toplam puan ortalaması 69.45±15.44 bulunmuştur. Yapay zekâya yönelik genel tutum ölçeği ve KPÖYÖ ölçek puanları ortalamaları arasında pozitif ve zayıf istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki saptanmıştır (r=0.14; p=0.01) Sonuç: Bu çalışma, hemşirelik öğrencilerinin yapay zekâya yönelik genel tutumları arttıkça, klinik performansta öz- yeterlik düzeylerinin de arttığını ortaya koymuştur. Öğrencilerin cinsiyet, yapay zekâ bilgisi, yapay zekânın klinik becerilere katkı sağlayacağı düşüncesi ile hemşirelikte yapay zekâ uygulamaları takip etmek faktörlerinin hem yapay zekâya yönelik tutumları hem de klinik performansta öz- yeterlik algılarını anlamlı biçimde etkilediği tespit edilmiştir. Bu bulgular, hemşirelik eğitiminde yapay zekâ teknolojilerinin kullanımının klinik becerileri destekleyebileceğini düşündürmektedir. Hemşirelik eğitiminde yapay zekâ entegrasyonun sağlanması önerilebilir. Anahtar Sözcükler: Hemşirelik, Öğrenci, Yapay Zekâ, Klinik Performans, Öz-Yeterlik