Erasmus çalışma hareketliliği programı sonucunda bir grup Türk üniversite öğrencisinin dil öğrenme yargılarında oluşan değişikliklerin araştırılması

Karma araştırma desenli bu çalışma İngilizceyi yabancı dil olarak öğrenen ve Erasmus Öğrenci Hareketliliği programıyla Avrupa ülkelerine kısa süreli değişim öğrencisi olarak giden üniversite öğrencilerinin dil öğrenme yargılarını betimlemektedir. Çalışmada ilgili öğrencilerin programa katılmadan önce ve katıldıktan sonra sahip oldukları dil öğrenme yargıları incelenmiş ve bilimsel olarak anlamlı bir değişim olup olmadığı üzerinde durulmuştur. Öğrencilerin dil öğrenme yargılarının araştırılması için veriler, Türkçe'ye çevrilerek ve Türk öğrenciler için düzenlenerek, 34 maddeli Likert tipi bir ölçek olan ve Horwitz (1988) tarafından geliştirilen Dil Öğreme Yargıları Envateri – BALLI ile toplanmıştır. Bu veri toplama aracı 102 öğrenciye 14 haftalık Erasmus Öğrenci Hareketliliği programının başında ve sonunda elektronik posta aracılığı ile ulaştırılmıştır. Nicel verilerin güvenilirliğini test etmek ve süreci daha iyi anlamak amacıyla 11 öğrenciyle program sonrası yarı-yapılandırılmış görüşmeler yapılmıştır. Envanter ile elde edilen nicel veriler Eşleştirilmiş Örneklem t- Testi kullanılarak; yarı yapılandırılmış görüşmelerden elde edilen nitel veriler ise kodlama teknikleri kullanılarak analiz edilmiştir. Nitel analizlerin sonuçları yüzdelik oranlarla gösterilerek somutlaştırılmıştır. Bu çalışmanın nicel ve nitel verileri, öğrencilerin programa gitmeden önce İngilizce öğrenmeye karşı varolan yargılarını ve bu yargılardan bazılarının program sonunda bilimsel olarak anlamlı değişime uğradığını göstermiştir. Değişen bu yargılar spesifik olarak; İngilizce ve Türkçe arasında yapı farklılığı, dilbilgisinin dil öğrenmedeki önemi, başkalarının karşısında İngilizce konuşmada sıkılgan olma, hata yapmaktan korkma, İngilizceyi kullanma fırsatları ile ilgilidir. Bulgular aynı zamanda Türk değişim öğrencilerinin İngilizce öğrenmeye karşı genel yargılarının Erasmus Öğrenci hareketliliği süresinde neredeyse aynı kaldığını da göstermiştir. Bu durum, programda kısa süreli öğrenim görmenin öğrenci yargılarında istatistiksel olarak anlamlı bir değişime yol açmayabileceğini kanıtlar niteliktedir. Anahtar Kelimeler: Oluşturmacı yaklaşım, dil öğrenme yargıları, yaşam boyu öğrenme programı, erasmus öğrenci hareketliliği, yurtdışı eğitimi