Çevrimiçi dil öğreniminde uzaklık algısı araştırması

Tarih boyunca hiç kimse dünyada III. Sanayi Devrimi'nden sonra karşılaştığı kadar hızlı değişim görmemiştir. Endüstriyel gelişmeler, teknolojik gelişmeleri ve yenilikleri beraberinde getirmiş ve 21. yüzyılda çağdaş web araçlarını tanıtmıştır. Değişim eğilimi, modası geçmiş geleneksel eğitim sistemini güncellemiş ve araştırmacılar, çevrimiçi eğitimin gelecekte geleneksel eğitim sistemiyle birleştirilip birleştirilemeyeceğini veya belki de başarılı bir şekilde yerini alıp alamayacağını sorgulamaya başlamıştır. Son zamanlarda hem ülkemizde hem de dünyada COVID-19 Salgınının etkisiyle, bu ütopik düşünce uzaktan eğitimin geleneksel eğitim sisteminin yerini alabileceğinin doğru ve mümkün olduğunu açığa çıkarmış, teknoloji ve çağdaş web 2.0 araçları eğitimle birleştirilmiş ve böylece birçok avantajı olduğunu kanıtlanmıştır. Ancak, birçok dezavantajı da beraberinde getirmiştir. En dezavantajlı ve talihsiz olanlardan biri, öğrencilerin web 2.0 araçlarıyla çevrimiçi ders alırken hissettikleri derin soyutlanma, memnuniyetsizlik ve isteksizlik hissi anlamına gelen İşlemsel Uzaklık engelidir. Bu çalışmada, İşlemsel Uzaklık kavramına ve Çevrimiçi Dil Eğitimi ile İşlemsel Uzaklık arasındaki ilişkiye büyük önem verilmektedir. Ayrıca web 2.0 araçlarının öğrenciler arasında İşlemsel uzaklığı azaltmaya yardımcı olup olmadığı da araştırılır. Bu çalışma, 2020-2021 Eğitim Öğretim yılında bir devlet okulu olan ÇEMTAL, Çukurova, Adana'da öğrenim gören, EBA ve ZOOM uygulamaları ile çevrimiçi ders alan 211 lise öğrencisini kapsamaktadır. Araştırma sonuçları, öğrencilerin TD düzeylerini düşürmede en yüksek etkiye öğrenci-öğrenci etkileşiminin sahip olduğunu göstermektedir. Yaş ve sınıflara göre demografik verilerin sonuçlarına göre, toplam TD ölçeğinde istatistiksel olarak anlamlı bir fark yoktur. Ancak sonuçlar, özellikle 15 ve 18+ yaşların öğretmenden daha fazla yararlandığını ve öğrenciler büyüdükçe aralarındaki etkileşimin arttığını göstermektedir. Benzer şekilde, L2. sınıf öğrencileri öğrenci-öğrenci etkileşiminden L3. ve L4. sınıflara göre daha az yararlanmaktadır. Korelasyon analizi sonuçlarına göre İşlemsel Uzaklık Ölçeği'nin tüm alt boyutlarının birbiriyle pozitif yönde ilişkisi vardır. Öğrenci-öğrenci ve öğrenci-çevrimiçi program etkileşimi alt boyutlarının toplam İşlemsel Uzaklık ile yüksek düzeyde pozitif bir ilişkisi vardır. Öğrencilere ve çevrimiçi programlara daha fazla yatırım, İşlemsel Uzaklık seviyesinin düşmesine yardımcı olacaktır. Anahtar Kelimeler: Çevrimiçi Eğitim, Çevrimiçi Öğrenme, Çevrimiçi Dil Eğitimi, Çevrimiçi Dil Öğrenimi, İşlemsel Uzaklık, WEB 2.0 araçları