Farklı iklim karakteristik bölgelerde vejetatif (yeşil) örtülü çatıların enerji yüküne etkisi

Hızlı nüfus artışı yanında kırsal yerleşim alanlarından kent alanlarına doğru oluşan göç ile kentsel alanlardaki yapılaşmada bu oranda artış göstermektedir. Bunun bir sonucu olarak kentsel alanlardaki enerji ihtiyacı da artmaktadır. Kentsel alanlardaki binalar tarafından tüketilen enerjinin dünyadaki tüketilen enerjinin %32'sine karşılık geldiği, sera gazı emisyonun ise üçte birlik kısmının konutlar tarafından üretildiği belirtilmektedir. Diğer taraftan ülkemiz açısından konutlar tarafından tüketilen enerjinin %20 olduğu, elektrik tüketiminin ise %22'sinin konutlarda gerçekleştiği belirtilmektedir. Konutlarda tüketilen enerjinin %60'ının ısıtmada kullanıldığı vurgulanmıştır. Konutlardaki enerji tüketiminin önemli kısmını ısıtma ve soğutma yükleri oluşturmaktadır. Bu bağlamda yapılan birçok çalışmada konutlarda ısıtma ve soğutma amaçlı enerji tüketiminin azaltılması yönündedir. Bu gayretlerden birisi de binaların düşey cephe ve çatısının vejetatif örtü ile kaplanmasıdır. Bu uygulama ile hem ısıtma ve soğutma yükünün azaltılması hem de konutlar tarafından üretilen sera gazı emisyonunun azaltılarak küresel ısınmanın sınırlandırılmasında etkin bir rol oynamak hedeflenmiştir. Bu çalışmada birinci, ikinci, üçüncü ve dördüncü derece gün bölgelerinde bulanan Mersin, Ordu, Ankara ve Kayseri illerinde geleneksel ve 5, 10 ve 15 cm toprak katmanlı vejetatif örtülü çatıların ısıtma ve soğutma yükleri performansları karşılaştırılmıştır. Isıtma yükü TSE 825 hesap yöntemi ile soğutma yükü ise soğutma yükü sıcaklık farkı yöntemi (CLTD) tahmin edilmiştir. Mersin, Ordu, Ankara ve Kayseri illerinde vejetatif örtülü çatı uygulaması ile en fazla ısıtma yükü kazancı sırasıyla %7.83, 6.72, 1.58 ve 4.72 olmuştur. Bu iller için günlük en fazla soğutma yükü kazancı sırasıyla %1.12, 0.71, 0.36 ve 0.28 olmuştur