Farklı klinik örneklerden izole edilen metikline dirençli staphylococcus aureus (MRSA) suşlarında pvl toksinin moleküler çalışması ve tespiti

Staphylococcus aureus toksijenik bir bakteridir ve toksinlerin etkilerinden biri de antibiyotik etkinliğini bozmaktır. Panton-Valintine Lökosidin (PVL) toksini bakterinin virülans faktörlerinden biridir ve genellikle metisiline dirençli S. aureus (MRSA) izolatlarında görülür. MRSA hızlı bir şekilde tanımlanabilir. Hem tedavi hem de enfeksiyon kontrol politikasının uygulanması için kritik öneme sahiptir. Bu çalışmanın amacı, çeşitli klinik örneklerden MRSA izolatlarında PVL geninin sıklığına bakmak ve bunların antibiyotik duyarlılıklarını ve biyofilm oluşturma potansiyellerini araştırmaktı. Teşhisi doğrulamak için bakteri kültür morfolojisi ve biyokimyasal özelliklerin yanı sıra VITEK 2 kompakt sistemi kullanılarak tanındı. 150 örneğin 40'ında (%26,6) S. aureus izolatı tespit edildi. İzolatların antibiyotik duyarlılıklarına göre en yüksek dirence Metisilin (%100) sahipti, bunu Sefepim(%70), Azitromisin(%57,5) ve Sefoksitin(%55) izledi. İzolatlarda Rifampisin ve Kloramfenikola direnç görülmezken Vankomisinde %2,5, Gentamisinde %5 ve Meropenemde %17,5 direnç oranı görülmüştür. İzolatlar biyofilm üretme potansiyeline sahiptir. Doku kültürü plakası yaklaşımı, S. aureus izolatlarının sırasıyla %25, %65 ve %10'unun güçlü, orta ve zayıf biyofilm üreticileri olduğunu ortaya koydu. PVL genlerinin PCR tespiti, bu genin izolatların %85'inde mevcut olduğunu gösterdi.