1960lar-2000ler dönemi Amerikan bilim kurgu filmlerinde kadın olarak kodlanan yapay varlıklar

Bu tez Norman Taurog'un Dr. Goldfoot and the Bikini Machine (1965), Duncan Gibbins'in Eve of Destruction (1991), Bryan Forbes'un The Stepford Wives (1975), Frank Oz'un The Stepford Wives (2004), Alex Garland'ın Ex Machina (2014) ve Spike Jonze'un Her (2013) filmlerindeki kadın olarak kodlanmış (biyolojik cinsiyeti olmasa bile cinsiyet rolleri atanmış) yapay varlıkların ve bilim kurgu kapsamında neyi temsil ettiklerinin bir analizidir. Yapay varlık kavramına, insanlığın durumu, fiziksel özerklik ve insan gelişimi için bir metafor olarak odaklanılacaktır. Erkek olarak kodlanan yapay varlıklar insan ırkı hakkında tarafsız bir yorum olarak kullanılabilirken, kadın olarak kodlanan yapay varlıkların kadınlarla ilgili belirli ideallerin bir dışavurumu olarak sunulmasının bu metaforları nasıl yansıttığı incelenecektir. Bu örnekler incelenerek, kadın olarak kodlanan yapay varlık tasvirlerinin kadının ataerkil düşüncede gelecekteki ideal yerinin ve erkek bakışının ürünü olduğu savunulacaktır. Kadın imgeleri ve seksapelliği öne çıkaran tasvirler, erkek bakışına göre "mükemmel kadın" idealini desteklemekte ve kadın vücudunu metaforik ve fiziksel olarak nesneleştirilmektedir. Bu tezde, kadın olarak kodlanan yapay karakterlerin böyle gösterilmesinin insan rolünü geliştirme amacına aykırı olduğu ve bu yaklaşımın insan normlarının sınırlarından bağımsız var olma potansiyellerinin önüne geçtiği savunulacak ve örnekler üzerinden gösterilecektir.