Fiziksel Tiyatro'da Lecoq Pedagojisi ve bir metnin bu yaklaşımla sahnelenmesi

Bu çalışmanın hareket noktası, Fiziksel Tiyatro başlığı altında değerlendirilen 'Lecoq Pedagojsi'nin bir tiyatro prodüksiyonuna nasıl taşınabileceği sorusudur. Bu soru eşliğinde, Melih Cevdet Anday'ın 'Gizli Emir' romanı üzerinden, Jacques Lecoq'un önerdiği araç ve uygulamaların, bir edebî metnin sahnelenmesi sürecinde reji ve oyuncular tarafından nasıl değerlendirilebileceğine ilişkin bir örnek sunulmaktadır. Çalışmada, bir edebî metindeki verili koşulların fiziksel odaklı bir yaklaşımla nasıl ilişkilendirilebileceği; oyundaki sahnelerin, karakterlerin, mekânların, durumların ve atmosferlerin yaratımı için hangi araç ve uygulamalardan yararlanıldığı ve bu tercihlerin altında yatan sebepler açıklanmaya çalışılmıştır. Bu doğrultuda öncelikle, özel olarak Lecoq Pedagojisi ve genel olarak Fiziksel Tiyatro'yla ilişkili temel kavramlar mercek altına alınmış, Jacques Lecoq'un yaklaşımını biçimlendiren tarihsel arka-plana değinilmiş, pedagojisinde kullandığı araçlar tanıtılmış ve son olarak, tez boyunca değinilen kavram ve araçların "Gizli Emir" oyununun sahnelenme sürecine nasıl taşındığı gösterilmeye çalışılmıştır. Çalışmanın sonuç bölümünde, 'Fiziksel Tiyatro' teriminin belirli bir 'tür'den ziyade bir 'yaklaşım' olarak tanımlanması gerektiği, fizikselliğin oyuncunun yaratıcı niteliğinin özünü teşkil ettiği, hareketin analizini ve oyunsuluğu ön planda tutan Lecoq Pedagojisi'nin oyuncuya bu doğrultuda çok sayıda araç ve uygulama imkânı sunduğu görüşleri önerilmektedir. Anahtar Kelimeler: Fiziksel tiyatro, Lecoq Pedagojisi, Hareket, Oyun, Beden