Fluorine-18 Fluoro-2-Deoxy-D-Glucose ile Pozitron Emisyon Tomografisinin (FDG-PET) Hodgkin ve Non-Hodgkin Lenfomalarda kullanımı ve prognostik Önemi

Giriş: 18F-FDG-PET malign lenfomaların tanı, evreleme ve tedavi yanıtının değerlendirilmesinde sıklıkla kullanılan bir fonksiyonel görüntüleme yöntemidir. Lenfomalar potansiyel olarak kür şansı olan malignitelerdir ancak birinci basamak tedavi sonrası rezidüel kitleler relapslarla ilişkilidir. BT gibi konvansiyonel morfolojik yöntemlerle canlı tümör dokusu ile fibrotik-nekrotik doku ayırt edilemez. Bu çalışmada, HL ve NHL'lı hastaların başlangıç evreleme ve tedavi sonrası değerlendirme amaçlı çekilen FDG-PET sonuçları değerlendirildi. Aynı zamanda PET'in prognostik değeri araştırıldı.Hastalar ve yöntem: Daha önceden tedavi görmemiş, histolojik olarak tanı konulmuş malign lenfomalı 105 hasta çalışmaya alındı. En az 12 aylık takip periyodu alan 94 hasta ile istatistiksel analizler yapıldı. başlangıç evreleme ve primer kemoterapi sonrası FDG-PET çekildi ve hastalar retrospektif olarak değerlendirildi. Tedavi sonrası PET ile OS ve PFS korelasyonu araştırıldı. Prognostik faktörleri belirlemek için Cox regresyon analizleri yapıldı.Sonuçlar: HL (n=19) ve NHL'lı (n=75) 94 hasta (median yaş:52.5, aralık 20-80 years) çalışmaya dahil edildi. Başlangıç PET-BT sonuçları tüm hastalarda lenfoma tutulumu için pozitifti. Birinci basamak kemoterapinin tamamlanmasından sonra (NHL için R-CHOP ve CHOP benzeri rejimler, HL için ABVD), hastaların %79,5'inde (n=75) PET-BT sonuçları negatif geldi. PET negatifleşen hastaların yalnız %16'sınde relaps gelişti ve RT veya kurtarma KT ± HDT/OKİT tedavilerine yönlendirildi. PET pozitif hastaların (%20,2) tümünde (mide DBBHL'lı bir ve kemik tutulumlu HL'lı bir hasta hariç) nüks-progresyon gelişti. Median takip süresi 18 ay'dı. Bir ve 2 yıllık PFS oranları PET negatif grupta %88 ve %78, PET pozitif grupta %33 ve %11 bulundu (p<0,00001). İki grup arasında 1 ve 2 yıllık OS oranları açısından istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmadı (p=0,82). Çoklu değişkenli Cox regresyon analizleri sonucunda tedavi sonu PET'in PFS için bağımsız bir prognostik belirleyici olduğu gösterildi. DBBHL'li hastalarda (n=50), tedavi sonucu PET negatifliğinin anlamlı PFS avantajı olduğu (p<0,00001) ve bağımsız bir prognostik faktor olduğu saptandı.Sonuç: Bu çalışmanın sonucunda tedavi sonrası FDG-PET PFS için güncel ve bağımsız bir belirleyici olduğu sonucuna varıldı. Tedavi sonrası rezidüel hastalığın erken ve doğru tanısı HDT/OKİT gibi agresif tedavi yaklaşımları gerektiren hastaların seçimine yardımcı olabilir.Anahtar kelimeler: Lenfoma, FDG-PET, prognoz.