Üniversite öğrencilerinde affetme: Çocukluk çağı travması ve mizahın rolü

Bu çalışmanın temel amacı, çocukluk çağı travmaları ve mizahın üniversite öğrencilerinde affetme eğilimleri üzerindeki yordama gücünü incelemektir. Türkiye'de yaşayan, yaşları 18-25 değişen üniversite öğrencileri (N= 423) çalışmaya dahil edilmiştir. Verilerin toplanmasında araştırmacı tarafından hazırlanan demografik bilgi formu, Bugay ve Demir (2010a) tarafından Türkçe'ye uyarlanan 18 maddelik Heartland Affetme Ölçeği (HAÖ), Şar ve arkadaşları (2012) tarafından Türkçe'ye uyarlanan, Şar ve arkadaşları (2020) tarafından gözden geçirilen Çocukluk Çağı Travmaları Ölçeği (ÇÇTÖ-33) ve Türkçe'ye Aslan ve arkadaşları (1999) tarafından uyarlanan, Özdoğru (2018) tarafından gözden geçirilen Çok Boyutlu Mizah Duygusu Ölçeği uygulanmıştır. Verilere ait tanımlayıcı istatistikler, Pearson Çarpım Moment Korelasyonu, Hiyerarşik Regresyon Analizi, Bağımsız Gruplar t Testi ve Mann Whitney-U Testi sonuçları tablolar halinde sunulmuştur. Araştırmanın sonucuna göre çocukluk çağı travmaları ve mizahın üniversite öğrencilerinin toplam affetme skoru ile ilgili toplam varyansın %12'sini açıklamaktadır. Üniversite öğrencilerinin kendini affetme eğilimleri ile cinsiyet arasında anlamlı farklılık bulunurken (p< .05); affetme eğilimleri ve cinsiyet arasında anlamlı farklılık bulunmamıştır (p> .05). Araştırmanın sınırlılıkları ve bulguları ilgili literatüre göre belirtilmiştir. Bunlarla birlikte, gelecekteki çalışmalar için öneriler sunulmuştur. Anahtar sözcükler: Affetme, Çocukluk Çağı Travmaları, Mizah