Erken İslam döneminde Müslümanlar arasında sosyal bağın teşekkülü

Cahiliye döneminde, yani erken İslam tarihinde, merkezi otoritenin ve hukuk sisteminin olmadığı Arab yarımadasında, güvenliği sağlamak ve insanların haklarını korumak amacıyla yerleşmiş birtakım güçlü gelenekler bulunuyordu. Toplum içerisinde bu geleneklerin ortaya çıkmasındaki en belirleyici etken asabiyet kavramıydı. Toplumda, kan ve kabile bağları, diğer her bağdan daha değerliydi. Hatta bazen kabileler, başka bir kabile tarafından öldürülmüş bir fertlerinin intikamını almak için yıllarca birbirleriyle ile savaşıyordu. Ancak İslam'ın gelmesiyle, toplumdaki bu köşe taşlarının değişmeye başladığı gözlenmektedir. Cahiliye adetinin tam tersine, İslam, toplumun belirleyici unsuru olarak kan bağını değil, iman bağını gerektirmektedir. Ve görülmektedir ki, bu dönüşüm, inananlardan meydana gelen bu yeni toplumun, eski toplum yapısına karşı gösterdiği en büyük dirençlerden biridir. Hz. Peygamber'in çağı boyunca, çeşitli olaylar ve durumlar, hem sosyal hem de politik düzeyde inananlar arasındaki bu yeni oluşan iman bağının gittikçe gelişmesine sebebiyet vermiştir.