Gebelerde algılanan stresin prenatal emzirme özyeterliliğe etkisi

Bu çalışma, gebelikte algılanan stresin prenatal emzirme özyeterliliğe etkisini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Tanımlayıcı nitelikte olan bu çalışmaya, Türkiye'nin güney bölgesindeki bir devlet hastanesinin gebe polikliniklerine antenatal takip için başvuran 347 gebe alınmıştır. Çalışmanın verileri Kişisel Bilgi Formu, Gebelik Stresini Değerlendirme Ölçeği (GSDÖ) ve Prenatal Emzirme Öz-yeterlilik Ölçeği (PEÖYÖ) ile toplanmıştır. Verilerin analizinde tanımlayıcı istatistikler, Mann-Whitney U test, Kruskal-Wallis H test, Bonferroni ve Spearman korelasyon testleri kullanılmıştır. P<0.05 istatistiksel olarak anlamlı kabul edilmiştir. Gebelerin GSDÖ toplam puan ortalaması 19,10±19,12; PEÖYÖ toplam puan ortalaması 85,45±11,47 olarak bulunmuştur. Gebelerin eğitim düzeyi, çalışma durumu, aile tipi ve gebelik süresi ile GSDÖ toplam puan ortalamaları arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık olduğu belirlenmiştir (p<0,05). Gebelerin sadece çalışma durumu ve aile tipi ile PEÖYÖ toplam puan ortalamaları arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık vardır (p<0,05). Prenatal emzirme öz-yeterliliği ölçeği ile toplam GSDÖ ve gebelik, doğum ve doğum sonrası güvenli sağlık bakımı, doğum ve doğum sonu sosyal destek, bebek kimliği ve bakımı, gebelikte sosyo-ekonomik yaşam alt boyut toplam puanları arasında negatif yönde istatistiksel olarak anlamlı ilişki tespit edilmiştir (p<0,05). Araştırmada gebelerin, gebelik stresinin düşük, prenatal emzirme özyeterliliklerinin yüksek olduğu ve gebelikte algılanan stresin prenatal emzirme özyeterliliği etkilediği bulunmuştur.