Gebelerde dini başa çıkmada geçmiş din eğitimi yaşantılarının etkisi

Türkiye'de yapılan din eğitimi ve din psikolojisi çalışmalarına baktığımızda dini başa çıkma ile birçok değişkenin ilişkisinin incelenmiş olduğunu görüyoruz. Ancak din eğitimi ile dini başa çıkma ilişkisine yönelik bir çalışma bulunmamaktadır. Çalışmamız bu boşluğu doldurma amacıyla yapılmıştır. Çalışmamızda, geçmiş din eğitimi yaşantılarının dini başa çıkma davranışlarına etkisini araştırmayı amaçladık. Gebelik gerek fizyolojik gerekse psikolojik olarak uyum-adaptasyon gerektiren stresli bir süreçtir. Dini başa çıkma davranışlarını ölçmek için uygun bir dönem olduğu düşünülmüştür. Din, bireylere olayları anlamlandırma, olumlu anlam yükleme ve uyum sağlama konusunda yardımcı bir faktördür. Olaylarla başa çıkma çabası sırasında başvurulan dini referanslı davranışlar dini başa çıkmayı ifade eder. Din eğitimi bireylere dini bilgiyi, doğru kaynaklardan, doğru yöntemlerle verilmesini amaçlayan bir disiplindir. Doğru bilgi ve yöntemlerle edinilen dini bilginin kişinin beden, ruh, duygu ve zekâ gelişimine katkı sağlayacağı açıktır. Araştırmamızın yöntemi nicel yöntemlerden ilişkisel tarama yöntemidir. Demografik sorular, din eğitimi soruları ve dini başa çıkma ölçeğinden oluşan anketimizin verileri SPSS programı ile analiz edilmiştir. Anketimiz 131 kişiye uygulanmış olup veriler normal dağılım göstermediğinden non-parametrik testler kullanılmıştır. Test olarak Man-Withney U Testi ve Kruskal Wallis H Testi kullanılmıştır. Araştırmamız neticesinde dini başa çıkma puanları ile geniş aile tipi arasında ilişki bulunmuştur. Dini başa çıkma ile kuran kursuna bir kez gitme, seçmeli din dersi almış olma arasında ilişki görülmüştür. Dini başa çıkma ve düşük riski olması arasında anlamlı sonuçlara ulaşılmıştır. Anahtar Kelimeler: Din Eğitimi, Dini Başa Çıkma, Gebelik