Gelir dağılımı ve şiddet ilişkisinin sosyo-ekonomik politikalar açısından incelenmesi

İlkel çağlardan günümüze kadar gelir dağılımındaki adaletsizliğin toplumlardaşiddet eğilimi yarattığı yapılan araştırmalarda ortaya konmuştur. Şiddet olgusunun,özellikle gelir düzeyi az olan toplumlarda daha fazla yaşandığı kabul edilen birgerçektir. Kolluk kuvvetlerince yapılan araştırmalarda; eğitim seviyesinin şiddetüzerinde çok da etkin bir rol oynamadığı, fakat gelir dağılımının şiddet ile doğruorantılı olduğu tespit edilmiştir. Gelir dağılımı sorunu sıradan bir ekonomik sorunolmaktan öte politik ve sosyal bir sorundur.Bu sebeple gelir dağılımı ve şiddetilişkisinin, sosyo-ekonomik politikalar açısından incelenmesi gerekliliği ortayaçıkmaktadır.Ekonomi politikalarında finansal kazanç ve gelir dağılımı etkileşimiçerisindedir. Etkileşimden ortaya çıkan en büyük sorun ise, şiddet olarak karşımızaçıkmaktadır. Gelir dağılımı dengesizliklerinden dolayı oluşan aşırı zenginlik ve aşırıyoksulluk toplumsal güvensizlik ortamına zemin hazırlamaktadır. Aynı zemindenbeslenen şiddet olgusu ise, küreselleşme ile birlikte kendisini iyice açığa vurmuştur.Her ne kadar ülkeler ve bölgeler arası gelir dağılım özellikleri ve toplumsalbeklentiler farklı olsa da her gelir adaletsizliğinin ortak paydası şiddet olarakkarşımıza çıkmaktadır.Şiddet, bazen ülkeler arası büyük savaşlar olarak karşımıza çıkarken bazen deulusal boyutta bölgesel veya bireysel kargaşa yaratmaktadır. Gelir dağılımı ile şiddetetkileşimi birbirini tetikler hale gelmiştir. Bir taraftan gelir dağılımı adaletsizliğişiddeti doğururken, diğer taraftan şiddetin oluşturduğu karmaşa ortamı yeni gelirdağılımı adaletsizliklerine ortam hazırlamıştır. Şiddet olayı sonunda ya bir taraf dahafazla güç kazanarak çıkarlarına uygun gelir dağılımı politikalarını yoğunlaştırmış yada güç el değiştirerek adaletsizliğin yönünün değişmesine sebep olmuştur. Böylecegelir dağılımı ve şiddet etkileşimi paradoksal bir boyut kazanmıştır.Ulusal veya uluslararası boyutta arzulanmayan her iki olgu tüm toplumlarınortak sorunudur. Ülkeler gelir dağılımı eşitsizliğini ortadan kaldıracak sosyo-ekonomik politikalar geliştirmek zorundadırlar. Tabi ki çözüm sadece uygunpolitikalar oluşturmakta değildir. Adil bir gelir dağılımı oluşturmak için bireylerinihtiyaçlarına cevap verebilecek ölçüde üretim araçlarına da sahip olmakgerekmektedir. Çünkü, paradoksun bir başka tetikleyicisi de az gelişmişliktenkaynaklanan yeterli istihdam ortamının oluşamamasıdır. Türkiye bu noktada önemlibir örnektir. Milli gelir paylaşımındaki eşitsizlik ve vergi politikaları, yeteri kadaretkin olmayan üretim alanları, kayıt dışı ekonomi gibi sosyal etkileşimli politikalargelir dağılımını bozmakta ve şiddeti ortaya çıkarmaktadır. Suç yaşı oranlarıyükselmekte, toplumsal karmaşa arzulanmayan boyutlara ulaşmaktadır.Ülkede kalkınma politikaları oluşturulurken sosyal gerçekler gözardıedilmemelidir. Üretim faktörleri geliştirilerek istihdam sahaları oluşturmalı, kayıtdışı ekonomi mutlaka kontrol altına alınmalıdır. Uygun vergi politikaları ile haksızkazanç yolları kapatılmalıdır.Sonuç olarak; bir an önce küresel gelişmişlik normları yakalanarak, refahçıtasının ideal hedeflere çıkartılması gerekmektedir. Aksi takdirde ülke içerisindekigüvensizlik ve karmaşa ortamı yoğunlaşacak ve sosyo-ekonomik depremin şiddetiarzulanmayan boyutlara ulaşacaktır.