An investigation on the application of new Austrian tunneling method to the construction of wide underground subway stations

Tünelcilik geçmişte olduğu gibi bugün de insanlığın temel ihtiyaçlarından olan su temini, kanalizasyon, drenaj, ulaşım gibi amaçları karşılamak için tercih edilen bir inşai faaliyettir. Artan nüfus ve insanlığın temel ihtiyaçları özellikle ulaşım alanında şehir içlerinde de tünel açma zorunluluğu doğurmuştur. Tünel kazıları sırasında tünelin belirli bir etki alanı içerisinde deformasyonlar meydana getirmektedir. Bu deformasyonlar özellikle tünel çevresinde bulunan yapılara zarar verebilmekte, hatta tünel göçmesi durumunda yapılarda da göçmelere sebep olabilmektedir. Bu deformasyonların önlenebilmesi için tünel açılacak bölgenin jeolojik, hidrolojik, jeoteknik özelliklerinin ve seçilecek tünel derinliği ve çapının çok hassas bir şekilde incelenmesi gerektiği ortaya koyulmuştur. Tünel kazıları öncesi beklenen deformasyon mertebeleri öncelikle çeşitli araştırmacılar tarafından önerilen ampirik yöntemler ile önden tahmin edilmiş ve bu değerler saha okumaları ve sonlu elemanlar metod ile yapılan analiz sonuçları ile karşılaştırılmıştır. Ampirik yöntemler ve sonlu elemanlar analiz sonuçları birbiri ile benzer değerler taşırken sahada yapılan ölçümlerde deformasyonların daha fazla olduğu görülmüştür. Bunun sebebi olarak saha kazısında gösterilen hassasiyet ile ilişkili olduğu düşünülmüştür. Mevcut şartlarda var olan yöntemler ile gerçekleşmesi beklenen yüzey oturmaları, kabul edilebilir sınırların üstünde olduğu görülmüş ve bu tez kapsamında bu deformasyonların azaltılmasına yönelik ilave önlemler ve iyileştirmeler üzerinde çalışma yapılmıştır. Yapılan çalışmalarda yüzde 36-43 mertebelerinde mevcut duruma göre deformasyonların azaldığı görülmüştür.