Giresun ilindeki büyükbaş hayvan yetiştiricilerinin bilgi kaynaklarının hayvanların beslenmeleri üzerine etkileri

Amaç: Bu çalışmada, Giresun ilindeki büyükbaş hayvan yetiştiricilerinin bilgi kaynaklarının hayvan beslenmesi üzerine etkileri açısından değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Çalışmanın materyalini, oransal örnekleme yöntemi ile belirlenen Giresun ilindeki büyükbaş hayvan yetiştiriciliği yapan 99 işletmeyle yapılan anketler oluşturmuştur. Üreticilerin davranış ve karar süreçlerini incelemek için Doğrusal Olmayan Kanonik Korelasyon (DOKKA) yöntemi ile grafikler elde edilmiştir. Bulgular: Sosyo-ekonomik açıdan bakıldığında %58,59 unun 35-60 yaş aralığında, %85,86'sı erkek, %36,37'si ilköğretim mezunu, %62,63'ü orta gelir seviyesinde, %90,91'i herhangi bir örgüte kayıtlı ve %80,81'inin de hayvancılık konulu herhangi bir kursa katılmadığı belirlenmiştir. İşletmelerin %64,65'i hayvancılık için olmazsa olmaz yem olarak samanı göstermişlerdir. İşletmelerin %43,43'ü hayvanlarına verimlerine bakılmaksızın aynı miktarda yem verdiklerini ifade etmiştir. Aynı zamanda, işletmelerin %80,81'i besleme programlarını kendilerinin yaptığını bildirmiştir. Bilgi kaynaklarını ise %81,82 ile TV ve %72,73 ile internetten sağladıkları belirlenmiştir. Sonuç: Sonuç olarak, işletmelerin süt verimlerinin az olmasından dolayı yetiştiricilerin elde ettikleri sütleri genellikle işledikten sonra bireysel pazarlamaya yöneldikleri anlaşılmıştır. Araştırmaya katılan yetiştiricilerin bilgi kaynaklarından yararlanma durumlarına bakıldığında herhangi bir yeniliği uygulamaya karar verirken uygulamanın ucuz olması ve gelirlerini artıracak olması düşüncesinin yetiştiricileri teşvik ettiği görülmektedir. İhtiyaç duydukları bilgiye en kolay internet ve televizyon kanallarından ulaştıkları anlaşılmış, tarımsal yayım ve kitapların yeterince kullanmadıkları anlaşılmıştır. Genel olarak değerlendirildiğinde hayvan sayısı az olan işletmelerin bilgi kaynaklarının yetersiz olduğundan söz edilebilir.