Centering people and participation in migratory heritage and socially engaged art

2015 yılındaki "Göçmen Krizi" olarak adlandırılan süreçten bu yana kültürel miras çalışmalarında baskın söylem, Suriye ve Irak'ın kaybolmak üzere, tahrip edilmiş ve risk altındaki taşınamaz mirasına odaklanmıştır. Bu tez, bu "yitik" kurguya alternatif bir anlatım sunar. Göç eden mirası ve yeni bir modern sanat türü olan toplumsal içerikli sanat arasında bir diyalog içinde katılımı ve insanları merkez alır. Bu tezin ilk bölümü göçle ilgili ve kültür merkezli araştırmalardaki insanlarla ve katılımcı uygulamalarla alakalı birçok terimi tanımlar, örneğin; halk, topluluk, göçmen, sığınmacı, mülteci, katılım, işbirliği, sorumluluk, sosyal yardım, kapasite oluşturma ve, beceri merkezli. Daha sonra, insanları ve katılımcı uygulamaları ön plana alan miras politikası gelişiminin bir tarihini sunar. ICOMOS'un hakka dayalı ve ICCROM'un insan merkezli yaklaşımları bu kronolojide en yeni gelişmelerdir ve bu tezde kültürel çeşitlilik, kültürel haklar ve göç eden mirası arasındaki bağlantıyı kurmak için kullanılmışlardır. Avrupa'da sanat ve kültüre dayalı üç inisiyatif örneği, hem katılımcı araştırma hem de girişimci ve katılımcılarla yapılan mülakatlar aracılığıyla incelenmiştir: bi'bak, Berlin'de hareketlilikle alakalı programlar sunan sanatçıların işlettiği bir mekan, Making Waves, Berlin'de yeni gelenler için bir tekne inşa etme atölyesi ve Pages, Amsterdam'da Arapça kitaplar satan bir kitapevi ve kafe. Sherry Arnstein'in Vatandaş Katılım Merdiveni'ni kullanarak her proje katılım süreci, aracılık derecesi, güç ve topluluğa dayalı göç mirası üretimi açısından değerlendirilmiştir. Son olarak, kişisel miras kavramı UNESCO gibi uluslararası örgütler tarafından üretilen etnik, milli ve dünya mirasını oluşturan söylem ve politikalara bir alternatif ya da imkân dahilinde tamamlayıcı bir çerçeve olarak önerilir. Bu tez ivedi bir sosyal mesele haline gelen göçe yanıt olarak yeni bir yaklaşımı – "toplumsal içerikli mirası" – ortaya koyar.