Gümüş nanopartiküllerin moringa oleifera özütü ile biyosentezi ve MCF-7 meme kanseri hücreleri üzerine sitotoksik ve genotoksik etkileri

Bu araştırmada, Moringa oleifera bitkisinin kurutulmuş yaprak ekstraktı (MOE) kullanılarak yeşil sentez yöntemi ile gümüş nanopartikül (AgNP)'ler sentezlendi. Elde edilen gümüş nanopartiküllerin MCF-7 ve HUVEC hücre hatları üzerindeki sitotoksik ve genotoksik etkileri değerlendirildi. AgNP'lerin sentez ve karakterizasyon işlemlerinde Görünür Bölge Spektrofotometresi (Uv-Vis), X-Işını Kırınımı (XRD) ve Taramalı Elektron Mikroskobu (SEM) teknikleri kullanıldı. Yapraktan sentezlenmiş AgNP çözeltisinin maksimum absorbans dalga boyu 420 nm olarak bulundu. Elde edilen Bragg tepe noktalarının JCPDS modeli 04-0783 ile uyumlu olduğu tespit edildi. SEM analizi, AgNP'lerin kürecik şeklinde olduğunu ve boyutlarının 83.81- 70.15- 72.84 ve 56.01 nm olduğunu gösterdi. M. oleifera'nın ve sentezlenen AgNP'lerin MCF-7 ve HUVEC hücre hatları üzerindeki sitotoksik etkileri 24, 48 ve 72 saat periyotları boyunca karşılaştırıldı. 24, 48 ve 72 saat karşılaştırılmasında AgNP için LD50 değeri 5 μg/mL olarak bulundu. Ayrıca hücre ölümüne yol açan AgNP konsantrasyonlarının MOE'na göre çok daha düşük konsantrasyonlarda sitotoksik olduğu belirlendi. M. oleifera'nın ve sentezlenen AgNP'lerin MCF-7 ve HUVEC hücre hatları üzerindeki genotoksik etkileri 24, 48 ve 72 saat periyotları boyunca karşılaştırıldı. MCF-7 hücre hattı üzerinde AgNP'ler ve MOE tarafından daha fazla DNA hasarı gözlemlendi. HUVEC hücre hattı üzerinde ise AgNP'ler ve MOE tarafından fazla etkili olmayan DNA hasarı gözlemlendi. MCF-7 hücre hattında sentezlenmiş AgNP'ler tarafından en yüksek DNA hasarı (103.67±6.03), 72 saatte 10 μg/mL'de gözlenmiş bununla birlikte en az DNA hasarı (48.33±2.52) ise 24 saatte 1.25 μg/mL'de gözlendi. DNA hasarındaki bu artış istatistiksel olarak anlamlı bulundu. Mevcut çalışmanın bulguları, sentezlenmiş AgNP'lerin MCF-7 hücre hattı üzerindeki sitotoksik ve genotoksik etkilerini ortaya çıkardı.