Güneydoğu anadolu bölgesindeki bireylerin bisiklet kullanımı ile ilgili engellerin incelenmesi

Bu araştırma ile Güneydoğu Anadolu bölgesindeki bisiklet kullanan bireylerin bazı değişkenlere bağlı olarak bisiklet kullanım engellerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmada, nicel araştırma yöntemlerinden betimsel tarama modeli benimsenmiştir. Araştırmanın çalışma grubunu Güneydoğu Anadolu bölgesinde bulunan illerindeki bisiklet kullanıcısı olan 165 erkek ve 51 kadın olmak üzere toplam 216 bisiklet kullanıcısı olan bireyler oluşturmaktadır. Araştırmanın amacı doğrultusunda bisiklet kullanıcısı olan bireylerin bisiklet kullanım engellerinin belirlenebilmesi için veri toplama aracı olarak Balcı ve arkadaşları tarafından 2017 yılında geliştirilen 5'li likert tipinde, 30 madde ve 5 alt boyuttan (Bireysel, Yasa ve Mevzuat, Sosyo-kültürel, Fiziksel ve ekonomik, Alt yapı) oluşan Bisiklet Engelleri Ölçeği kullanılmıştır. Toplanan veriler, öncelikle verilerin normal dağılıma uygun olup olmadığını ortaya koymak amacıyla Levene testi uygulanarak test sonucunda tüm faktörler için p>0,005 olduğu tespit edilmiştir. İkili karşılaştırmalı değişken gruplar arasındaki skor farklılıklarının belirlenmesinde parametrik testlerden olan bağımsız örneklem T test kullanılmıştır. Üç ve üzeri çoklu karşılaştırmalarda değişken gruplar arasındaki grup içi ve gruplar arası skor farklılıklarının belirlenmesinde parametrik testlerden olan tek yönlü varyans analizi (ANOVA) kullanılmıştır. BEÖ alt boyutları ile BEÖ toplam puanları, kronolojik yaş ve bisiklet kullanma yılı arasındaki ilişkinin belirlenmesinde Pearson Çarpım Moment Korelasyon Analizi kullanılmıştır. Tüm katılımcıların demografik değişkenleri için yüzde frekans dağılımları analiz edilerek ortalama ve standart sapma değerleri yorumlanmıştır. Araştırmada güven aralığı %95 ve anlamlılık seviyesi p<0,005 olarak belirlenmiştir. Sonuç olarak, Güneydoğu Anadolu bölgesindeki bisiklet kullanan bireylerin cinsiyet, medeni durum, eğitim durumu, yaş, bisiklet kullanma yılı ve ikamet ili değişkenlerine bağlı olarak bisiklet kullanım engellerinin incelendiği araştırmada cinsiyet değişkenin de bireysel alt boyutta, eğitim durumu değişkenin de yasa ve mevzuat alt boyutunda ve yaş değişkenin de sosyo-kültürel alt boyutunda istatistiksel olarak anlamlı farklılıklar bulunmuştur. Ayrıca araştırmaya katılan bireylerin sırasıyla sağlığı koruma, serbest zaman değerlendirme ve ulaşım amaçlı olarak bisiklet kullandıkları sonucuna ulaşılmıştır. Anahtar Kelimeler: Beden Eğitimi ve Spor, Bisiklet, Bisiklet Kullanım Engelleri, Güneydoğu Anadolu Bölgesi