Rights and democratic accountability: A comparative study on irregular immigration in Greece, Spain and Turkey

Bu araştırma üç ülkenin (Yunanistan, İspanya ve Türkiye) düzensiz göç politikaları üzerine odaklanan bir karşılaştırmalı politika çalışmasıdır. Düzensiz göçmenlerin yerleştikleri ve çalıştıkları demokratik devletlerde yararlanabildikleri haklarının kapsamı ile ilgili araştırma yapmaktadır. Daha net bir ifadeyle bu çalışma Yunanistan, İspanya ve Türkiye arasında düzensiz göçmenlerin temel insan haklarını tanımalarıyla ilişkili olarak bu devletlerin söz konusu göçmenlere muameleleri arasında ayrışma ya da benzeşme olup olmadığını sorgulamaktadır. Bu çalışma ayrıca demokratik hesapverebilirlik mekanizmalarından sivil toplum katılımı ve yargı denetiminin, düzensiz göçün ve göçmenlerin haklarının düzenlenmesiyle ilgili devlet üzerindeki liberal kısıtlamalar olarak bir işlev yüklenip yüklenmediğini sorgulamaktadır. Çalışmanın teorik temeli hem hesapverilebilirlik ve devlet toplum ilişkileri üzerine karşılaştırmalı politika literatüründen, hem de göç politikaları literatüründen gelmektedir. Yunanistan, İspanya ve Türkiye'yi karşılaştırmanın temel nedeni bu ülkelerin göçle ilgili olarak coğrafi yakınlıktan kaynaklanan benzerlikler göstermeleridir; fakat göçmenlerle ilgili koruyucu önlemlerlere geldiğinde bu ülkelerin farklı politika modelleri vardır. Bu durum da karşılaştırma çalışma için elverişli bir durum ortaya çıkarmaktadır. Araştırmanın bir bölümü, sivil toplum kuruluşlarının raporları, politika özetleri ve göç yasaları ve düzenlemeleri gibi ilgili politika dokümanlarının belgesel analizini kapsamaktadır. Bu belgelerin karşılaştırmalı analizinde, düzensiz göçmenlerin haklarının tanınması ve korunması ile ilgili olarak Yunanistan, İspanya ve Türkiye'nin politikaları arasındaki benzerlikleri ve farklılıkları tespit edilmeye çalışılmıştır. Araştırmanın bir diğer bölümündeyse, Yunanistan, İspanya ve Türkiye'deki göç politikası uzmanlarıyla derinlemesine mülakatlar yapılmıştır. Bu mülakatların amacı, göçmen organizasyonlarının, insan hakları gruplarının, sendikaların ve diğer sivil toplum organizasyonlarının etkinlikleri ve yargı denetimi gibi demokratik hesap verme mekanizmalarının ulusal düzeyde devletin düzensiz göçmenlerin haklarını korumasında ne derece etkili olduğunu ortaya çıkarmaktır.