Hastalıklı ve sağlıklı implant çevresi diş eti bağ dokularının HIF-1α, smad 3 ve FOXO4 seviyelerinin belirlenmesi

Amaç: İmplant çevresi hastalıklı ve sağlıklı periimplant mukoza, içerdiği fibroblast, enflamatuvar hücreler ve kollajen miktarı itibarıyla gingivadan farklılık gösterebilir. Cerrahi sonrasında bağ dokusunda klinik olarak iyileşme gözlense bile, iyileşen bağ dokusunun orijinal hücre ve kollajen içeriğine aynen sahip olmadığı çalışmalarla gösterilmiştir. Bu araştırmanın amacı; hastalıklı ve sağlıklı, gingival ve periimplant mukozal bağ dokuların, iyileşme biyobelirteçleri bakımından karşılaştırılmasıdır. Yöntem: Bu çalışma, rezektif gingival cerrahi endikasyonu olan toplam 64 hasta üzerinde yapılmıştır. Hastalar sağlıklı (n=16), periodontitis (n=16), periimplant mukozitis (n=16) ve periimplantitis (n=16) olmak üzere dört gruba ayrılmıştır. Faz 1 periodontal tedavileri tamamlanan hastalardan, gingiva ve periimplant mukoza doku örnekleri alınmıştır. Doku örneklerinden elde edilen homojenatlardan Polimeraz Zincir Reaksiyonu analizi ile FGF-7, Smad 3, HIF-1α, VEGF, FOXO4 ve PHD gen ekspresyonlarının ve immünohistokimyasal boyama yöntemi ile FGF-7 ve Smad 3 genlerinin analizleri yapılmıştır. İmmünohistokimya ile dokudaki protein seviyelerine bakılmıştır. Bulgular: İmmünohistokimyasal boyama bulgularına göre, FGF-7 ve Smad 3 seviyeleri, sağlıklı grupta istatistiksel olarak diğer gruplardan daha düşük bulunmuştur (p<0,05). PZR bulgularına göre, FGF-7, Smad 3, HIF-1α, VEGF, FOXO4 ve PHD gen ekspresyonları, sağlıklı grupta diğer gruplara göre anlamlı olarak düşük bulunmuştur (p<0,05). FGF-7, Smad 3, HIF-1α ve PHD gen ekspresyonları periimplantitis grubunda diğer gruplara göre anlamlı olarak yüksek bulunmuştur (p<0,05). FOXO4 ve VEGF gen ekspresyonları, periimplant mukozitis grubunda diğer gruplara göre anlamlı olarak yüksek bulunmuştur (p<0,05). Sonuç: Periodontal hastalık sonrası veya rezektif gingival cerrahi sonrası post operatif bağ doku kompozisyonu değerlendirildiğinde periimplant mukoza yara iyileşmesi ve oksijenlenme açısından daha dezavantajlı bulunmuştur.