Hicrî ilk üç asırda rivâyet lafızlarının kullanımı

Bu çalışma iki bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde ilk üç asır içerisinde, rivâyetin unsurlarından biri olan rivâyet lafızlarının kullanımı incelenmiştir. Rivâyet lafızlarının kullanımı; sahâbe, tâbiûn ve etbâu't-tâbiîn nesilleri ile rivâyet eserlerinin oluşumuna kadar var olan bir diğer nesil olmak üzere toplam dört neslin konu ile alâkalı görüşleri bağlamında incelenmiştir. Rivâyet lafızlarının kullanımı konusunda titiz davrananlar ile bu hususta daha mütesâhil davrananlar tespit edilmeye gayret edilmiştir. Rivâyet lafızlarının kullanılmaya başlaması ve yaygınlaşması sürecinde varsa hoca/talebe etkileşimleri gösterilmeye çalışılmıştır. Çalışmanın ikinci bölümünde rivâyet lafızlarının kullanımındaki gelişime paralel olarak ortaya çıktığı düşünülen bilinçli "ananeleştirme" meselesi ele alınmıştır. Ananeleştirme olarak isimlendirilen bu durumun sebeplerine değinilerek Buhârî'nin es-Sahîh'inde bulunan bir grup isnâd üzerinden bunun varlığı gösterilmeye gayret edilmiştir.