Hipertansiyonu olan hastalara verilen eğitimin etkisinin değerlendirilmesi

GİRİŞ VE AMAÇ: Bu çalışmada hipertansiyon hastalarına iki farklı yöntemle verilen eğitimin; hastaların tedaviye uyumları, yaşam kaliteleri ve sağlıklı yaşam biçimi davranışları üzerine etkisinin değerlendirilmesi amaçlandı. GEREÇ VE YÖNTEM: Randomize, kontrollü deneysel araştırma modeli kullanılarak yapılan çalışma; Haziran-Aralık 2017 tarihleri arasında kurum izni ve etik kurul onayı alındıktan sonra, bir eğitim ve araştırma hastanesinin iç hastalıkları polikliniklerine başvuran 60 hasta ile yapıldı. Hastalara düz anlatım ve motivasyonel görüşme yöntemiyle eğitim verildi. Sosyodemografik özellikler ve hastalığa ilişkin özellikleri içeren tanılama formu, İlaç Tedavisine Uyum Öz-Etkililik Ölçeği Kısa Formu (İBÖS-KF), Sağlıklı Yaşam Biçimi Davranışları Ölçeği II (SYBD) ve SF 36 Yaşam Kalitesi Ölçeği (SF36 YKÖ) kullanılarak toplanan verilerin analizi bilgisayar ortamında tanımlayıcı, parametrik ve parametrik olmayan testler kullanılarak yapıldı. BULGULAR: Çalışma sonunda eğitim öncesi ve sonrası izlemlerde, tedaviye uyum, sağlıklı yaşam biçimi davranışları ve yaşam kalitesi ortalamaları bakımından farklı zamanlarda yapılan ölçümlerde hem kontrol grubunun hem de müdahale grubunun puanlarında istatistiksel olarak anlamlı bir artış olduğu görüldü. Ancak düz anlatım ve motivasyonel görüşmeyle verilen eğitim açısından hastaların İBÖS-KF, SF 36 YKÖ ve SYBD II puan ortalamaları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmadı. SONUÇ: Hastaların tedaviye uyum, yaşam kalitesi ve sağlıklı yaşam biçimleri davranışları puanlarında eğitim sonrasında, eğitim öncesine göre artış olduğu, fakat hasta eğitiminde kullanılan iki farklı yöntemin etkisinin birbirinden farklı olmadığı belirlendi. Anahtar Kelimeler: Eğitim, Hipertansiyon, Sağlıklı Yaşam Biçimi Davranışları, Tedaviye Uyum, Yaşam Kalitesi