Hipoparatiroidi tanılı hastaların yaşam kalitesi ile sağlıklı yaşam biçimi davranışlarının değerlendirilmesi

Amaç: Hipoparatiroidizm, çeşitli semptom ve komplikasyonlarla seyredebilmekte ve bu durum hastaların genel iyilik halinin bozularak yaşam kalitesini olumsuz etkileyebilmektedir. Biz bu çalışmamızda, hipoparatiroidi hastalarında yaşam kalitesini ve etki eden faktörleri değerlendirmeyi amaçladık. Materyal ve Metod: Çalışmamız, hastanemiz Endokrinoloji polikliniğine başvuran hipoparatiroidi tanılı 40 hastanın dahil edildiği kesitsel bir çalışmadır. Veriler; sosyodemografik özellikleri, SF-36 Yaşam Kalitesi Ölçeği ve Sağlıklı Yaşam Biçimi Davranışlar Ölçeği-2 kullanılarak toplandı. Ek olarak hastaların biyokimyasal ve hormonal profilleri ölçülerek kaydedildi. Bulgular: Hastalarımızın 35'i kadın ve 5' i erkek cinsiyetten oluşmaktaydı. Hastalarda yaşam kalitesini ve sağlıklı yaşam biçimi davranışları ile bunlara etki eden sosyodemografik, klinik ve laboratuar bulguları değerlendirilmesi sonucunda SF-36 alt ölçeği sonuçları ile yaş, cinsiyet, eğitim düzeyi fosfor, parathormon, hipoparatiroidi süresi ve hastane yatış sayısı değişkenleri arasında ilişki olduğunu gösterdik. Buna karşılık acil başvuru sayısı, kalsiyum, magnezyum, kreatin, alt, albümin, TSH ve T4 düzeyi ile anlamlı ilişki saptamadık. SYBD-2 alt ölçeği sonuçları ile eğitim düzeyi, acile başvuru sayısı ve parathormon değişkenleri ile anlamlı ilişkiler mevcuttu. Buna karşılık SYBD-2 ölçeği sonuçları ile yaş cinsiyet eğitim düzeyi, fosfor, kalsiyum, magnezyum, kreatin, alt, albümin, TSH, T4 düzeyi, hipoparatiroidi süresi hastane yatış sayısının ilişkili olmadığını gösterdik. Sonuç: Sonuç olarak hipoparatiroidili hastaların sosyo-demografik özelliklerin sağlıklı yaşam biçimi davranışlarına etkisi incelendiğinde, medeni durumun, eğitim düzeyinin, mesleki durumun bireyin yaşamını etkileyen birbiri ile ilişkili önemli etmenler oldukları görülmüştür. Ayrıca çalışma sonuçları hipoparatiroidi hastalarında biyopsikososyal yaklaşımın bütüncül olarak değerlendirilmesi, endokrinolojik ve psikiyatrik sorunlarının ortak olarak tanımlanması gerektiğini gösterdi.