From house with Wisteria to Mor Salkımlı Ev: Concept of 'muhabbet' in reconstructing identity through self-translation

Genellikle yalnızca kişinin kendi eserini bir dilden diğerine çevirmesi olarak görülen öz-çeviri, birçok iki dilli yazarın tercih ettiği bir uygulamadır. Yalnızca ikinci bir orijinalin üretimine yönelik bir dilsel aktarım biçimi olmaktan ziyade, özellikle otobiyografik metinlerin öz-çevirisi durumunda olduğu gibi, duyguların ve hafızanın dahil edilmesiyle kişinin kişisel ve ulusal kimliğini yeniden inşa etmenin daha yaratıcı bir eylemi olarak düşünülebilir. Bu tez, Halide Edib'in Mor Salkımlı Ev (2014) ve House with Wisteria (2017) eserleri bağlamında öz-çeviriyi, Kyria Giorgi'nin kimlik oluşumunun anahtarı olarak dil ve duygu çerçevesini (2014) ve Susan Bassnett'in öz-çevirinin bir orijinali başka bir dilde kopyalamaktan daha fazlasını içeren bir çeviri türü olduğu tezini (2013) kullanarak yaratıcı bir süreç olarak kavramsallaştırmaktadır. Muhabbetin hem kişisel anıları ulusal aidiyetle bağlayan tarihsel olarak köklü bir duygu hem de kişisel bir his olarak nasıl hizmet ettiğini göstermek için Barbara Rosenwein'in (2002) "duygu cemiyetleri" kavramı kullanılmıştır. Bu tez, Edib'in öz-çeviri eyleminin kişisel ve ulusal hafızayı yeniden yorumlamanın bir aracı haline geldiğini göstererek geleneksel öz çeviri anlayışına alternatif bir bakış açısı sunmayı hedefler. Öz-çevirinin içerdiği duygusal çabayı vurgulayarak, bu tür eserlerin yalnızca yazarlık veya sadakat açısından değil, karmaşık kimlik tercümesi ve tarihsel yeniden yorumlama alanları olarak incelenmesi gerektiğini savunur.