Humanitarian aid as foreign policy: The case of Syria, 2012-2020

Bu çalışma, dış politika ve yardım arasındaki ilişki konusunda bir anlayış sağlayarak dış yardımın yumuşak bir güç aracı olarak rolünü araştırmayı amaçlamaktadır. Araştırma, 2012'den 2020'ye kadar Suriye krizine insani müdahale durumunu, Suriye'ye en büyük bağışçılardan beşine odaklanarak incelemektedir. Bu bağışçılar: ABD, İngiltere, Avrupa Birliği, Almanya ve Katar'dır. Çalışma, kapsamlı bir literatür taramasının yanı sıra konuyla ilgili önemli saha deneyimine sahip yardım aktörleriyle yapılan röportajlara dayanmaktadır. Çalışmanın bulguları, çoğu durumda 'dış yardım' nosyonu dışişleri bakanlıklarının sorumluluğuna düştüğü için yardım ve dış politikanın iç içe geçtiğini açıkça göstermektedir. İnsani zorunlulukların yanı sıra, genel dış politika gündeminden aşağı doğru basamaklanan karar alma sürecinde jeopolitik mülahazaların önemli bir önemi vardır. Ayrıca bağışçı ülkenin stratejik çıkarları da karar alma kararına katkı sağlamaktadır. Öne çıkan temalar ulusal güvenlik, terörle mücadele, göç akınını önleme ve ekonomik hedeflerdir. Çalışma ayrıca, BM Güvenlik Konseyi'ndeki Rusya vetolarına ve Suriye Hükümeti'nin yardımları bir silah olarak kullanmasına odaklanarak yardımın ne ölçüde aşırı haliyle siyasileştirilebileceğini de ortaya koymaktadır. Literatür taramasının bulguları, insani yardım alanında ve insani yardım-dış politika ekseninde önemli deneyime sahip dokuz uzmanla yapılan görüşmelerle de çapraz kontrol edilmektedir. Son olarak, çalışma insani uygulayıcılara bir dizi öneri sunmaktadır.