Hızlı bozuk konuşması olan ve olmayan 12-18 yaş arası çocukların yürütücü işlev becerilerinin karşılaştırılması

Bu araştırma, hızlı bozuk konuşması (HBK) olan ve olmayan 12–18 yaş arası çocukların yürütücü işlev becerileri ve spontan konuşma özelliklerini karşılaştırarak, HBK'nın bilişsel süreçlerle ilişkisini incelemeyi amaçlamaktadır. HBK, konuşma akıcılığının bozulduğu, hızlı ve düzensiz konuşma biçimiyle tanımlanan bir iletişim bozukluğudur ve literatürde yürütücü işlev eksiklikleri ile ilişkilendirilmektedir. Araştırma, 40 çocukla yürütülmüş ve katılımcılar HBK (n=20) ve kontrol (n=20) gruplarına ayrılmıştır. Veri toplama araçları olarak Stroop Testi TBAG Formu, TR-PCI-r ve yapılandırılmış spontan konuşma ve okuma örnekleri kullanılmıştır. Verilerin analizinde SPSS IBM ile Mann Whitney U testi, bağımsız örneklem t-testi, tek yönlü ANOVA ve Ki-Kare testleri uygulanmıştır. Elde edilen bulgulara göre, Stroop Testi'nin bozucu etki bölümünde HBK grubunun kontrol grubuna göre daha düşük performans gösterdiği saptanmıştır (Ort. = 86,50 ± 13,29 sn; z = -2,735, p = .006). Spontan konuşma analizinde HBK grubunun hece tekrarı (z = -2,059, p = .039), ses silme (z = -3,830, p = .000) ve sözcük silme (z = -2,619, p = .009) gibi akıcısızlık türlerinde anlamlı düzeyde daha yüksek skorlar elde ettiği görülmüştür. Sonuç olarak, HBK'lı çocukların yürütücü işlev becerilerinde özellikle dikkat ve engelleme alanlarında yetersizlik yaşadıkları, bu durumun konuşma akıcılığı ile ilişkili olduğu ortaya konmuştur. Bu çalışma, HBK'nın tanı ve müdahale süreçlerinde yürütücü işlev bileşenlerinin değerlendirilmesinin önemini vurgulamaktadır.