İbn Bacce ve İbn Tufeyl'de mutluluk

Nihai mutluluğa ulaşma çabasını kendilerine amaç edinen diğer İslam filozofları gibi İbn Bacce ve İbn Tufeyl, bu amaca götürecek yollar üzerinde tefekkür etmişler, araştırmalarını bu konuda derinleştirip kendilerinden önceki felsefî birikiminden de hareket ederek dönemlerindeki düşünce sisteminden bir adım ileri giderek yeni fikirlerle destekli felsefî düşüncelerini bizlere miras bırakmışlardır.Kendini gerçekleştirme de diyebileceğimiz insanın kendi içinde ve toplumda mutluluğunu anlatmayı hedeflediğimiz bu tezimizde ilk önce mutluluk tanımına ve bazı filozofların mutluluk üzerindeki görüşlerine yer vererek giriş bölümünü oluşturduk.Birinci bölümde akletme ve düşünme olmadan insanın kendini gerçekleştirip de mutlu olamayacağını ifade eden İbn Bacce'nin mutluluk, toplum, insan ve nefis bazında neler anladığına sistemli bir şekilde yer verilmiştir. İkinci bölüme gelince de düşüncelerini incelediğimiz diğer filozofumuz İbn Tufeyl'in mutluluk anlayışlarına yer verilmiştir. Sembollerin bol miktarda serpiştirildiği hikâyenin kurgusunda insanın ne ile, nasıl, ne şekilde mutluluğu elde edebileceğine dair ipuçlarına yer verilmektedir.Sonuç kısmında iki filozofun mutluluk hakkındaki görüşleri karşılaştırılarak, İbn Bacce'nin akıl yoluyla, İbn Tufeyl'in de aklın bir kademe daha ilerisi dediği zevk yoluyla Tanrı'nın varlığını tanıyan, bilen ve Onunla birleşen (ittisal eden) insanın nihaî mutluluğu elde edeceğini öne sürdüklerine dikkat çekilmiştir.Anahtar Kelimeler:1.Mutluluk2.Kendini gerçekleştirme